Πεπρωμένο

Πρόκειται για το αριστουργηματικό μικρού μήκους animation, «Destino» (Πεπρωμένο) στο οποίο συνεργάστηκαν δύο μεγάλες φυσιογνωμίες, δύο ογκόλιθοι του είδους του ο καθένας, ο μεγάλος σουρεαλιστής καλλιτέχνης Σαλβαντόρ Νταλί με τον σημαντικότερο εμπνευστή κινουμένων σχεδίων Γουόλτ Ντίσνεϊ.

Μεταξύ του 1945 και του 1946, και μετά το «Fantasia», ο Νταλί εμπνεύστηκε αλλά και ζωγράφισε μια ολόκληρη ιστορία που με τη βοήθεια του Τζον Χέντς, συνεργάτη του Ντίσνεϊ, της δόθηκε η κίνηση προκειμένου να γίνει ένα πρωτότυπο, σουρεαλιστικών μεταβαλλόμενων εικόνων, κινούμενο σχέδιο.

Όμως μετά από 8 μήνες δουλειάς έμεινε ανολοκλήρωτο μέχρι που μετά από 58 χρόνια ήρθε η ώρα του να συνθέσουν όλα όλα υπήρχαν στα αρχεία της εταιρίας και να δει ο κόσμος το αποτέλεσμα της δουλειάς αυτής ολοκληρωμένης.

Το animation στηρίχθηκε στο σουρεαλιστικό μοτίβο του καλλιτέχνη με τις αναφορές του στο Φρόιντ και τις διπλής σημασίας εικόνων του που μεταβάλλονται αριστουργηματικά δημιουργώντας ένα ντελίριο των συναισθημάτων και του υποσυνείδητου.

The film tells the story of Chronos, the personification of time and the inability to realize his desire to love for a mortal. The scenes blend a series of surreal paintings of Dali with dancing and metamorphosis. The target production began in 1945, 58 years before its completion and was a collaboration between Walt Disney and the Spanish surrealist painter, Salvador Dalí. Salvador Dali and Walt Disney Destiny was produced by Dali and John Hench for 8 months between 1945 and 1946. Dali, at the time, Hench described as a “ghostly figure” who knew better than Dali or the secrets of the Disney film. For some time, the project remained a secret. The work of painter Salvador Dali was to prepare a six-minute sequence combining animation with live dancers and special effects for a movie in the same format of “Fantasia.” Dali in the studio working on The Disney characters are fighting against time, the giant sundial that emerges from the great stone face of Jupiter and that determines the fate of all human novels. Dalí and Hench were creating a new animation technique, the cinematic equivalent of “paranoid critique” of Dali. Method inspired by the work of Freud on the subconscious and the inclusion of hidden and double images.
Dalí said: “Entertainment highlights the art, its possibilities are endless.” The plot of the film was described by. Dalí as “A magical display of the problem of life in the labyrinth of time.”
Walt Disney said it was “A simple story about a young girl in search of true love.”

πηγή

Αφήστε μια απάντηση