των εκλογών…

 Η ανατροπή δεν έγινε εκλογικά. Και πως θα μπορούσε να συμβεί, καμιά ανατροπή δεν γίνεται εκλογικά, παρά μόνο κινηματικά και επαναστατικά. Ακόμη και αν η αριστερά ήταν παντού μπροστά η ψήφος της δεν έχει την ίδια βαρύτητα με την βαρύτητα των συστημικών ψήφων, εκτός και αν θες να μετρήσεις την ταξικότητα της ψήφου. Εκτός και αν μιλάμε για ένα αποτέλεσμα που εκφράζει την παρέμβαση ενός κινήματος, όπως λόγου χάρη στις Σκουριές. Είναι βέβαιο πάντως πως με μια αστικού τύπου μεντιακή προεκλογική  εκστρατεία, εκλογές- όπως αυτή που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ, κύρια στην περιφέρεια Ηπείρου και λιγότερο στο Δήμο Ιωαννιτών-  δεν κερδίζονται… 

Το σύνολο της αριστεράς από τον  νέο κεντροαριστερό(;;) ΣΥΡΙΖΑ ως την άκρα αριστεράς της ΑΝΤΑΡΣΥΑ προσεγγίζει το 29% στις περιφερειακές και ξεπερνά το 40% στις εργατογειτονιές. Την ίδια στιγμή η ψήφος της δεξιάς από την ΧΑ έως και το ΠΑΣΟΚ προσεγγίζει το 50%. Μέσα σε αυτό το 50% βάζουμε και τους ψήφους της «μπερλουσκονικής»  μαφίας ή τους «κεντροαριστερούς»- σε ένα βαθμό- και ταυτόχρονα ΧΑυγιτικούς  ψήφους των εφοπλιστών

Δεν είμαι από αυτούς που ισοπεδώνουν την ψήφο, ούτε θεωρώ πως όλη η αριστερά είναι ίδια, όπως δεν είναι όλη η δεξιά ίδια. Αλλά δείχνει μια τάση, μια τάση που δείχνει την καταθλιπτική ηγεμονία των συστημικών δυνάμεων Για αυτό παρόλο που είναι πολύ καλό αποτέλεσμα της αριστεράς και ειδικότερα το  2,3% της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, είναι ένα αποτέλεσμα αναντίστοιχο με την αναγκαιότητα της εποχής.

Επίσης δεν συμφωνώ με την άποψη που λέει πως η ενότητα είναι γενικά ένα σωστό εργαλείο δράσης. Η ενότητα για να λειτουργήσει πρέπει να έχει ηθική,  περιεχόμενο, βάθος , τακτική και το κυριότερο στρατηγική. Αυτή την ενότητα δίχως ηθική,  περιεχόμενο, βάθος, τακτική και το κυριότερο στρατηγική πληρώνει  η  αντικαπιταλιστική αριστερά στο δήμο Ιωαννίνων που σε σχέση με την δυναμική της και τον κόσμο της μειώθηκαν τα ποσοστά της. Ο αγώνας της ενότητας για την ενότητα είναι ο δρόμος της ήττας και όχι νίκης.   

Το ξανατονίζουμε, ούτε οι εκλογές μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο, ούτε η ενότητα για την ενότητα είναι λύση, ούτε όμως μια «καθαρή» αμόλυντη  στάση και θέση- ειδικά στο δεύτερο γύρο- αποτελεί την αναγκαία απάντηση.

Αυτό που θα πω σε αυτό το σημείο  είναι προσωπική άποψη και δεν μπλέκει την ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή τις άλλες αριστερές συλλογικότητες στις οποίες συμμετέχω. Κατά περίπτωση είναι αναγκαιότητα και με προϋποθέσεις μπορούν  να στηριχτούν στο δεύτερο γύρο οι δυνάμεις τις ρεφορμιστικής αριστεράς. Ταυτόχρονα αποτελεί αναγκαιότητα να στηριχτεί και να δυναμώσει στις ευρωεκλογές  η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Τα αποτελέσματα δείχνουν πως υπάρχει δυναμική- που  πολλές φορές και εμείς δεν κατανοούμε και άλλες την φοβόμαστε.

Όπως και να χει  όμως η μάχη συνεχίζεται και είναι βέβαιο πως θα κριθεί στα κατειλημμένα εργοστάσια, στους δρόμους του αγώνα και στις γενικές πανεργατικές απεργίες.

Δημήτρης Αργυρός

avatar

Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση