θα ψηφίσει ανεξαρτησία η ΣΚΩΤΙΑ;;

Ο λαός της Σκωτίας αποφασίζει αν χωρίσει τα τσανάκια της με το υπόλοιπο της παλαιάς Βρετανικής αυτοκρατορίας και επιλέξει την ανεξαρτησία της ή παραμείνει ως τμήμα της Μεγάλης Βρετανίας.

Σε όχι και τόσο παλαιότερες αποικιοκρατικές και νεοαποικιοκρατικές  εποχές αυτό θα προκαλούσε την επέμβαση των στρατιωτικών  δυνάμεων της Μεγάλης Βρετανίας, η βόρεια Ιρλανδία έχει πολλά να μας πει περί αυτού.  Σήμερα το Λονδίνο και όλα τα βρετανικά και όχι μόνο οικονομικά , τραπεζικά και χρηματιστηριακά λόμπι διαμορφώνουν κλίμα ανάλογο των μνημονίων της Ελλάδας, αν πείτε ναι στην Ανεξαρτησία θα  μείνετε πανί, με πανί.  

Αυτή η αλλαγή έχει να κάνει με την παρακμή των εθνών-κρατών και των εθνικών αυτοκρατοριών, με την κρίση του παραδοσιακού νεοαποικιοκρατικού συστήματος, με την άνοδο της παγκοσμιοποίησης που ενισχύει τις πολυεθνικές ολοκληρώσεις, δίνει υπερεξουσίες σε άλλου τύπου οικονομικά κέντρα και  εξουσίες στις περιφέρειες.

Ταυτόχρονα το ρεύμα της ανεξαρτησίας δεν θα είχε τόση δυναμική αν δεν είχε οικονομικό και ταξικό υπόβαθρο. Υπέρ της ανεξαρτησίας τάσσονται αριστερές και κεντροαριστερές που ονειρεύονται να γίνει η Σκωτία ένας κεντροαριστερός παράδεισος στα πρότυπα των σκανδιναβικών λαών σε αντίθεση με τον νεοφιλελευθερισμό του Λονδίνου και της Μεγάλης Βρετανίας.

Το ρεύμα της ανεξαρτησίας δεν θα είχε ρεύμα, αν δεν τα είχε σμπαραλιάσει όλα στην Βρετανία  ο νεοφιλελευθερισμός που στηρίζεται από όλες τις κυρίαρχες βρετανικές δυνάμεις, από την άκρα δεξιά ως του εργατικούς.

Σίγουρα η ανεξαρτησία των Σκωτσέζων θα είναι μια ήττα του αποικιοκρατικού και νεοαποικιοκρατικού συστήματος και της ιμπεριαλιστικής δύναμης της Μεγάλης Βρετανίας. Έκφραση του δημοκρατικού δικαιώματος της εθνικής αυτοδιάθεσης και σε αυτό το σημείο δεν μπορώ να καταλάβω αυτές τις αριστερές πολιτικές δυνάμεις που λένε ναι στην εθνική αυτοδιάθεση των Σκωτσέζων και όχι των Ρωσόφωνων της Ανατολικής Ουκρανίας πχ.

Ταυτόχρονα όμως η πολιτική ανεξαρτησία δεν συνεπάγεται και οικονομική ανεξαρτησία, και εδώ εμείς τα τελευταία χρόνια έχουμε να τους πούμε πολλά. Και δεν είναι μόνο η εξουσία των οικονομικών πολυεθνικών κολοσσών, των τραπεζικών και χρηματιστηριακών κέντρων, της ΕΕ.

Είναι οι ίδιες οι δομές του παγκοσμιοποιημένου ολοκληρωτικού καπιταλισμού που δεν επιτρέπουν τόσο την πολιτική όσο και την οικονομική ανεξαρτησία. Ενώ η βαθιά οικονομική κρίση του καπιταλισμού δεν θα επιτρέψει σε μια ανεξάρτητη Σκωτία να μετατραπεί σε σοσιαλδημοκρατικός παράδεισος- όπως σοσιαλδημοκρατικός παράδεισος πλέον δεν είναι η Σκανδιναβία- αν κρατήσουν την οικονομική εξουσία και όχι μόνο την κυβέρνηση οι αστικές- καπιταλιστικές δυνάμεις.

Αν σήμερα πουν οι Σκωτσέζοι ναι στην ανεξαρτησία συνεπάγεται μια σειρά από μάχες, κορυφαίες πολιτικές μάχες για να έρθει και η οικονομική ανεξαρτησία. Και αυτή θα έρθει μόνο αν πάρουν την εξουσία οι εργαζόμενες μάζες και πάρουν μέτρα σοσιαλιστικού μετασχηματισμού.

Και για σκεφτείτε μια ανεξάρτητη σοσιαλιστική Σκωτία, μαζί με μια ανεξάρτητη σοσιαλιστική ανατολική Ουκρανία. όχι δεν έγινα ξαφνικά οπαδός  του “σοσιαλισμού σε μόνο μια χώρα”, αλλά μια ανεξάρτητη σοσιαλιστική Σκωτία, ανατολική Ουκρανία ή και Ελλάδα θα σημαίνει το σπάσιμο του καπιταλιστικού- ιμπεριαλιστικού συμπλέγματος του ολοκληρωτικού καπιταλισμού. Ένα προχώρημα της ιστορίας προς τα προς και σε αντίθετη ροή από αυτή που είχε διαμορφωθεί μετά το 89.

Από την άλλη πλευρά βέβαια η ανεξαρτησία της θα ανοίξει την όρεξη και σε άλλες εθνικές περιφέρειες, πχ Καταλονία, τινάζοντας τον παλαιό αποικιοκρατικό χάρτη στο αέρα. Που από περιοχή σε περιοχή παίρνει χαρακτήρα αριστερό, προοδευτικό και αλλού συντηρητικό και ακροδεξιό ή θρησκόληπτο.

Αυτό δεν συνεπάγεται ούτε το τέλος των εθνών-κρατών αλλά το μετασχηματισμό τους, ούτε το τέλος των διεθνοποιήσεων τους, από μια πλευρά μπορεί να σημαίνει και το δυνάμωμα τους… Δεν θα σημαίνει το τέλος της παγκοσμιοποίησης αλλά την αλλαγή του χαρακτήρα της.

Αφήστε μια απάντηση