αέρα, αέρα να φύγει η χολέρα. Πως όμως;;

Η «χολέρα» σε όλο της το μεγαλείο: Έχουμε μια κυβέρνηση που στο εσωτερικό της χώρας,  εν όψει του πολυτεχνείου, «πουλάει» ένα άγριο τσαμπουκά και αστυνομική καταστολή. Ζηλεύοντας τις καλύτερες των  «δημοκρατικών» παραδόσεων της χούντας. Λέει η κυβέρνηση: Επιτελούς στοπ με τις μαχόμενες μειοψηφίες που χαλάνε την ησυχία των νοικοκυραίων. Η εξουσία είμαι εγώ, η εξουσία είναι τα μπατσόνια και τα ΜΑΤ που τρομοκρατούν κλαίουσες φοιτητριούλες, μπροστά στην είσοδο του πολυτεχνείου επί της οδού Στουρνάρη.  Φωνάζοντας οι μπάτσοι και τα ΜΑΤ: «ΓΑΜΗΣΤΕ ΤΟΥΣ».

Όσο βέβαια τσαμπουκά δείχνει στο εσωτερικό κυβέρνηση, τόσο μυρίζει από μακριά, πως έχει λερωθεί πάνω της, στο εξωτερικό. Έφτανε ένα non paper από την πραγματική εξουσία που μας κυβερνά- την τρόικα, την ΕΕ, το ΔΝΤ, την Γερμανία, τις τράπεζες και το κεφάλαιο- για να πάρει πίσω τις 100 δόσεις σε σχέση με το ΕΝΦΙΑ. Απογοητεύοντας όχι μόνο την  κυβερνητική πλειοψηφία(;;;) αλλά και τους νοικοκυραίους που τελικά φοβούνται περισσότερο την κυβέρνηση που δεν κυβερνά, παρά τα κωλόπαιδα που διαδηλώνουν. Παράλληλα κατεβάζει τα βρακιά στην νεοοθωμανικήν Τουρκία του Ερντογάν που κάνει ότι θέλει στο Αιγαίο και την Κύπρο. Ενώ ο οφ σορ καρατζαφύρερ δείχνει πόσο τελικά πατριώτες είναι τα ακροδεξιά απολειφάδια. Τελικά όσο πιο δεξιός και πατριώτης είσαι στην Ελλάδα, τόσο πιο εθελόδουλος είσαι στους ξένους. Μάλλον το να είσαι πατριώτης σημαίνει το να είσαι ραγιάς.

Έχουμε μια αντιπολίτευση(ΣΥΡΙΖΑ-ΚΚΕ) που για να μην φοβίσει τα μεγάλα αφεντικά μας, διαμαρτύρεται με κοινοβουλευτικό τρόπον και αρνείται πεισματικά να οργανώσει την αντίσταση ενάντια στην χολέρα. Έτσι δεν μπαίνει μπροστά, δεν οργανώνει την αντίσταση, δεν προσφέρει με έμπρακτο τρόπο την αλληλεγγύη και την πολιτική της κάλυψη, στο κόσμο που αντιστέκεται στην κατασταλτική μανία. Όχι δεν φτάνουν οι ανακοινώσεις και οι διαμαρτυρίες αλλά η συνειδητή οργάνωση της δημοκρατικής πάλης του λαού.

Όχι δεν ζητάω να οργανώσει την εξέγερση, αυτό είναι καθήκον του ίδιου του κόσμου να το πράξει και της επαναστατικής αριστεράς να το οργανώσει. Ζητάω να ενεργήσει έτσι ώστε να επανέρθει η δημοκρατική ομαλότητα. Πια δημοκρατική ομαλότητα;; Μα πχ το δικαίωμα να επιτρέπονται οι γενικές συνελεύσεις των φοιτητών-ιων.

Μα μήπως έτσι μια λογική σταδίων: Δημοκρατική πάλη από την μία και εξέγερση από την άλλη;;  Θα μου πουν κάποιοι, από το γραμμικόν του σχήματος. Το εναντίον, αναδεικνύω τόσο την αδυναμία, όσο και  την αφερεγγυότητα της επίσημης αριστεράς να υπερασπιστεί ακόμη και αυτά. Μια αριστερά, αύριο, που ως κυβέρνηση θα καλεστεί να υπερασπίσει την χώρα από τις γεωπολιτικές και γεωστρατιωτικές εξελίξεις, να την σώσει από τους δανειστές και τους τραπεζίτες και να αποκαταστήσει σε ένα βαθμό τα εργατικά δικαιώματα.

Όποτε;; θα ξαναπούν οι ίδιοι ή  κάποιοι άλλοι. Όποτε αν υπάρχει μια αριστερά- που ανεξάρτητα από το πώς θα λέγεται, επιθυμεί να συγκρουστεί και να ανατρέψει θα πρέπει: α) να απαντήσει στα ίσια στην πρόκληση της κρατικής καταστολής. Να υπερασπίσει με κάθε μέσο τα δικαιώματα του λαού να οργανώνεται, να διαδηλώνει, να συνεδριάζει, να καταλαμβάνει. Απέναντι στην καταστολή και την κρατική βία να θυμηθεί πως το όπλο της κριτικής, πάντα συνδυάζεται με την κριτική των όπλων. β) να οργανώσει τις  ζωντανές δυνάμεις του λαού και των εργαζόμενων με στόχο την ανατροπή της χολέρας Δημιουργώντας λαϊκούς-εργατικούς αντιθεσμούς που θα γίνουν τα προπλάσματα της λαϊκής- εργατικής εξουσίας.  Για αυτό και πρέπει να λέει την αλήθεια στο λαό. Μην περιμένετε τίποτε από τους δανειστές και τους τραπεζίτες, από την ΕΕ και τους Αμερικάνους.  Την αξιοπρέπεια μας θα την κερδίσουμε με το όπλο στο χέρι και στο δρόμο του αγώνα. Έξω από αυτούς, έξω από τις ΕΕ-ΔΝΤ και ΝΑΤΟ.  γ) Δεν αρνούμαι μια αριστερή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αλλά μια αριστερή κυβέρνηση πρέπει να χει και την εξουσία, καλύτερα πρέπει να έχει την εξουσία ο οργανωμένος λαός. Έτσι μόνο θα πάρει τα αναγκαία μέτρα για να κυβερνήσει πραγματικά, εφαρμόζοντας ένα σοσιαλιστικό πρόγραμμα. Που είναι και το μόνο που μπορεί να αντιμετωπίσει την βαθιά συστημική κρίση.

Είναι ο λαός για ένα τέτοιο άλμα;; Αν ωριμάσει η αριστερά σε μια τέτοια κατεύθυνση θα ωριμάσει και τμήμα του λαού. Αν ακούει την αριστερά να του λέει πως, είτε δεν γίνεται τίποτε, είτε θα τα βρούμε με αυτούς που μας έφεραν εδώ τι να πιστέψει;;;

Δημήτρης Αργυρός

Αφήστε μια απάντηση