20 Ιανουαρίου: Ευχαριστώ, με κάνατε χαρούμενο

Τελείωσε και αυτό, και τελείωσε με επιτυχία , και αυτό με χαροποιεί, ιδιαίτερα που από τι κατάλαβα, όσοι μου έκαναν την τιμή να παραβρεθούν, πέρασαν καλά, δεν κουράστηκαν και σε ένα βαθμό προβληματίστηκαν.   Τώρα έχει σειρά η Αθήνα και το «αυτόνομο στέκι» στις 5 Φλεβάρη.  Και σίγουρα έχει σειρά, η καθημερινή δράση, η καθημερινή πράξη, έχει σειρά  ο αγώνας, ο αγώνας, και ο αγώνας.

Βέβαια «χωρίς επαναστατική θεωρία δεν υπάρχει επαναστατική πράξη», μα νομίζω  ισχύει και το αντίθετο. Δίχως δράση, δίχως πράξη, η θεωρία μαραίνεται, όπως ένα φυτό που δεν ποτίζεται.  Η πράξη  και η δράση είναι το νερό  που ποτίζει την θεωρία. Η συνάντηση και ο έρωτας είναι το νερό που ποτίζει μια θεωρία, κάνοντας την πιο δυνατή.

Προχθές στην όμορφη- απόλυτα πετυχημένη-  εκδήλωση του βιβλίου μου, που είδα ανθρώπους που δεν τους περίμενα, ξαναείδα ανθρώπους που είχα καιρό να τους δω και δεν είδα ανθρώπους- συντρόφους- που θα έπρεπε να ταν εκεί, εξαιρετικό ενδιαφέρον είχε η προβοκατόρικη ερώτηση για την σχέση αναρχίας και κομμουνισμού.

Μια ερώτηση που δεν απάντησα, γιατί ούτε ο χρόνος με έπαιρνε, ούτε είχα να πω κάτι σε μια προβοκατόρικη ερώτηση. Άλλωστε στο βιβλίο μου θέτω σε γενικές γραμμές τα πλαίσια της σχέσης μεταξύ δυο αταίριαστων αδερφών. Ενώ λίγο καιρό πριν είχα την περιγράψει την σχέση τους, ως μια σχέση έρωτα. Ενός έρωτα που θα πρέπει να σέβεται την αυτονομία των δυο- όπως δηλαδή πάνω, κάτω- μίλαγε για την ερωτική σχέση ο Μπαντιού.

Στο πολύμορφο θεωρητικό καμβά της σχέσης αναρχίας και κομμουνισμού, μαρξισμού καλύτερα, η πράξη και η δράση, η  κοινή πράξη και η κοινή δράση, θα είναι αυτή που θα επιβεβαιώσει την αναγκαιότητα ή μη, της συνάντησης.

Η δράση και η πράξη θα είναι επίσης  αυτή που θα γεννήσει τις νέες θεωρητικές αναζητήσεις και διαδρομές και πάλι στο βαθμό που αυτό εκφράζει μια αναγκαιότητα και όχι μόνο μια υποκειμενική βούληση. Αυτά ως απάντηση σε μια προβοκατόρικη ερώτηση ενός καλού συναγωνιστή.

Σε ένα γενικότερο πλαίσιο η όμορφη εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου μου, έδειξε, πως θα πρέπει μάλλον εμπιστεύομαι και να εμπιστευόμαστε πιο πολύ την «μαγείρισσα», ειδικότερα αν της δοθεί τρόπος και χρόνος να εκφραστεί, πάρα τους νεαρούς-ες «μαγείρους» και ” σεφ”. Ευχαριστώ και πάλι όσους και όσες με τίμησαν και όσους δεν μπόρεσαν – να έρθουν, αν και το επιθυμούσαν.

coach outlet online

Αφήστε μια απάντηση