όρε άντε και στο διάολο λογοκριτές, κυβέρνηση και “πρεσβεία”

Είμαι θυμωμένος, παραείμαι θυμωμένος και τσαντισμένος. Μήπως παραείμαστε τελικά «μπανανιά» και «Τανγκανίκα», και συγνώμη κι όλας για την Τανγκανίκα.  Έφτανε να κράξει  ο εσμός των φασιστοφιλελέδων, ο εσμός του Μητσοτακέικου που έκτισε πολιτική καριέρα από την δολοφονία του Μπακογιάννη, ο εσμός των «θυμάτων» της τρομοκρατίας και κυρίως η γνωστή πρεσβεία, για να κατεβεί η παράσταση του εθνικού θέατρου «η ισορροπία του Νας».  Μια παράσταση που βασίστηκε και πάνω σε κείμενα του καταδικασμένου για την τρομοκρατία Σάββα Ξηρού. Μια παράσταση που δεν την είδαν αυτοί που διαμαρτύρονται και απαγόρεψαν και σε μας που θέλαμε να την δούμε, να έχουμε άποψη για το ποιοτικό της αποτέλεσμα. Μια παράσταση που  όσοι την είδαν λένε πως στέκεται αντίκρυ από τις επιλογές του Σάββα Ξηρού και της παρέας του.

Δεν θα μασήσω τα λόγια μου:

Η ιστορία της 17Ν, όπως και η ιστορία του ΕΛΑ είναι η ιστορία μικρού τμήματος της αριστεράς και του μεταπολιτευτικού ριζοσπαστισμού που αμφισβήτησε το κρατικό μονοπώλιο στην βία, κάτι που δεν έπραξαν οι δυνάμεις της αριστεράς, είτε του κοινοβουλίου, είτε του εξωκοινοβουλιου.  Οι δρόμοι της παρανομίας- έξω και πέρα από τα μαζικό κίνημα- σε οδηγούν συχνότατα σε παράξενες και περίεργες ατρόπους, με σκοτεινά σημεία, όπως είναι και η δολοφονία του Μπακογιάννη. Κάποια στιγμή ο κύκλος τους έκλεισε, σχετικά ανώδυνα για τον μαζικό και περισσότερο κινηματικό ΕΛΑ, εκκωφαντικά και εκφυλιστικά για την 17Ν.  Κάποιοι άνθρωποι βρέθηκαν στην φυλακή και θα καθίσουν για πολύ καιρό μέσα, πληρώνοντας τις επιλογές τους. Το κράτος και η πολιτεία δεν τους αντιμετώπισε και τους αντιμετωπίζει  ως κοινούς εγκληματίες, αλλά ως ενόπλους αντίπαλους του. Δεν είναι κοινοί εγκληματίες όπως ο Καλαμπόκας που δολοφόνησε τον αγωνιστή Τεμπονέρα, κάθισε  λίγα χρόνια στην φυλακή και τώρα εργάζεται σε διευθυντική θέση σε τράπεζα στο Βόλο.  Και από την πλευρά του έχει δίκαιο: οι της 17Ν δεν είναι κοινοί εγκληματίες, ήταν  αντάρτες πόλης. Για αυτό το λόγο δεν δίνει άδεια σε όσους συνεχίζουν να υπερασπίζονται την ιστορία της 17Ν και είναι αμετανόητοι, για αυτό το λόγο κρατάει στην φυλακή τον 98% ανάπηρο Σάββα Ξηρό.  Για αυτό το λόγο λογοκρίνει θεατρικό έργο που χρησιμοποιεί το βιβλίο του Σάββα  Ξηρού «Η μέρα εκείνη» που αναφέρεται στην εποχή που είχε γίνει πειραματόζωο στα χέρια της αντιτρομοκρατικής και των μυστικών υπηρεσιών, στην εντατική.   

Το επιχείρημα των λογοκριτών απίστευτο: Απαγορεύεται να  ανεβεί έργο εγκληματία σε θέατρο που ζει από τα δημόσια ταμείο, από το φορολογούμενο πολίτη. Και ποιοι είναι αυτοί που θα κρίνουν τι πρέπει να ανεβεί ή να μην ανεβεί. Ο ίδιος ο φορολογούμενος πολίτης δεν ρωτήθηκε, ούτε θα ερωτηθεί. Γιατί αν τον ρώταγαν, ίσως και τα αποτελέσματα να τους εξέπλητταν.  Ίσως ο φορολογούμενος πολίτης να ήθελε να ακούσει την αλήθεια ενός τρομοκράτη, ενός εγκληματία, πόσο μάλλον που έχει χορτάσει από την αλήθεια αυτών των λογοκριτών.  Είναι αυτός ο φορολογούμενος πολίτης που έλεγε γεια στα χέρια της 17Ν ή λέει τώρα καλά μας κάνουν, αφού δεν υπάρχει μια 17Ν να τους φοβίσει.  Οπότε ας αφήσουμε ήσυχο τον φορολογούμενο πολίτη, άλλωστε με τους φόρους του έκανε πλούσιους αρκετούς απατεώνες που έχουν χρεώσει την χώρα ως εκεί που δεν πάει. Απατεώνες που κάνουν τους καμπόσους, κάνουν τους σοβαρούς κυρίους, που ίσως και βρίσκονται στα έδρανα της βουλής, σε επιτελικές θέσεις ή στα οικονομικά κέντρα. Απατεώνες που κατέχουν τα μέσα παραγωγής και ευθύνονται για εκατοντάδες δολοφονίες προλεταρίων.

Ακόμη χειρότερο είναι η απαίτηση ένας εγκληματίας, ένας τρομοκράτης να σωπάσει, να πάψει να λέει την δική του αλήθεια, το μόνο που μπορεί είναι να αναπνέει, αφού έχει καταργηθεί η θανατική καταδίκη. Και όλα αυτά τα απαιτούν αυτοί που ομνύουν οι οπαδοί του φιλελευθερισμού, περίεργη αντίληψη για φιλελεύθερους. Ένας φιλελευθερισμός στα όρια των ολοκληρωτικών λογικών, στα όρια  των φασιστικών λογικών. Δεν απαγορεύεται το τι γράφεις,  αλλά ποιος το γράφει. Ανατρίχιασα…. !!!!! Κάποιοι θα μου πουν: Εσύ θα δεχόσουν να ανεβεί στο θέατρο ένα έργο που θα χρησιμοποιεί έργα φασιστών. Η απάντηση δεδομένη :  Όχι μόνο θα δεχόμουν , αλλά θα το παρακολουθούσα κι όλας, για να έχω την δική μου άποψη, για να μπορώ μετά να το κριτικάρω και να το πολεμήσω.

Ο εσμός του Μητσοτακέικου που θέλει να ξανακυβερνήσει την χώρα έβαλε το χεράκι της αλλά αυτό που έπαιξε το καθοριστικό ρόλο στο κατέβασμα της παράστασης είναι η παρέμβαση της πρεσβείας των ΗΠΑ. Η πρεσβεία της υπερδύναμης που όχι μόνο έθρεψε αλλά και γέννησε  δικτάτορες , δικτατορίες, χούντες, ακροδεξιούς τρομοκράτες, γέννησε και έθρεψε τους ισλαμιστές τρομοκράτες, που στην συνέχεια στράφηκαν και εναντίον της. Και εδώ τα πράγματα σκουραίνουν, μαυρίζουν σε επικίνδυνο βαθμό.  Είτε είναι στην κυβέρνηση η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ,  είτε ο  ΣΥΡΙΖΑ φτάνει ένα τηλέφωνο, φτάνει μια δημοσίευση της πρεσβείας και όλοι κάθονται σούζα…, yes man, ότι πείτε, συγνώμη κι όλας δεν το σκεφτήκαμε!!!!

Βρε, βρε,  αριστερά της διαχείρισης και της κυβέρνησης  να σου πετύχει.  Η κυβέρνηση του  ΣΥΡΙΖΑ στο βαθμό που δεν μπόρεσε να αντισταθεί στις πιέσεις για μια παράσταση, είναι εντελώς βέβαιο πως δεν μπορεί να αντισταθεί σε τίποτε και πουθενά. Και από μια οπτική αυτό μου φαίνεται και απόλυτα λογικό. Πρόκειται για μια αριστερά των προγραμμάτων και πανεπιστημίων και του κρατικού κορβανά, μια αριστερά των ισορροπιών και των λόγων, παρά μια αριστερά των συγκρούσεων και των ανατροπών.  Εδώ που τα λέμε  και ένα μεγάλο τμήμα της αριστεράς που μιλάει στο όνομα των ανατροπών και της επανάστασης, την περίοδο της σύλληψης των μελών της 17Ν είχε χεστεί πάνω της, καθώς συγγενείς , φίλοι και σύντροφοι της είχαν σχέση με την υπόθεση ή κατηγορούνταν πως είχαν σχέση.  Ακόμη θυμάμαι κάποια κείμενα  σε εφημερίδες- που εμμέσως πλην σαφώς – υπογράφαν δηλώσεις νομιμοφροσύνης στην  αστική νομιμότητα. Άρα από τα μικροαστικά απολειφάδια του ευρωκομουνισμού δεν μπορούμε να περιμένουμε και πολλά ή δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτε.

Σε όλη την Ευρώπη ο φασισμός, ο παραδοσιακός φασισμός, όχι με την μορφή του κινήματος, αλλά ο κρατικοδίαιτος, φιλελέδικος κοινοβουλευτικός  φασισμός ξαναεπιστρέφει για να επιβάλει την καπιταλιστική τάξη και ησυχία. Η λογοκρισία του έργου «η ισορροπία του Νας» δεν μπορεί πάρα να είναι στοιχείο αυτής της φασιστικής μαυρίλας. Ζούμε σε εποχές ανισορροπιών και όχι ισορροπιών, εποχές ταραχών, πολέμων,  εξεγέρσεων και γιατί όχι και επαναστάσεων.  Προς το παρόν αι σιχτίρ κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, Τσίπρα,   Μητσοτακέικο και πρεσβεία, για τα υπόλοιπα θα τα βρούμε στο δρόμο.

avatar

Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση