ιστορική ευκαιρία, δική μας η ευθύνη

Η  Ελληνική κοινωνία ευτυχώς  δείχνει να αντιστέκεται ή καλύτερα: ένα σημαντικότατο τμήμα της δείχνει να έχει ακόμη αποθέματα  αλληλεγγύης, θάρρους, ανθρωπιάς και αντίστασης.  Για αυτό το λόγο και η μισανθρωπία, η  ανθρωποφαγία και ο εκφασισμός- υπαρκτός μεν- δεν έχει πάρει κεφάλι, παρά το σχετικά οριακό χαρακτήρα των ιστορικών στιγμών. Για αυτό το λόγο δεν έχουν ηγεμονεύσει ακόμη  λογικές: 50000 Έλληνες πεινούν, αυτοί όμως δεν είναι μετανάστες. Κάτι που δεν ισχύει, πάρα το γεγονός πως εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες ζουν δύσκολα. Για αυτό το λόγο δεν ζήσαμε- και ελπίζω- να μην ζήσουμε καταστάσεις, που δεν θα μας τιμήσουν ως Έλληνες, ως ελληνικό λαό, και ως ιστορία. Μόνο που τα πράγματα δεν θα μείνουν για πολύ έτσι, αν αυτή η ελπιδοφόρα εικόνα δεν μετατραπεί σε μια συνειδητή καθολική διαδικασία, τότε με ταχύς ρυθμούς η μισανθρωπία και ο εκφασισμός θα πάρει κεφάλι. Προς το παρόν όμως το αντιστασιακό πνεύμα ηγεμονεύει και καθορίζει τις εξελίξεις.

Είμαστε τυχεροί∙  ζούμε ιστορικές στιγμές, στιγμές που έχει χαθεί η κανονικότητα, και όλα είναι ανοικτά. Βέβαια η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού θα ήθελε να συνεχίζει να  ζει στην ψευδοκανονικότητα της προηγούμενης περιόδου. Μόνο που αυτή μας τελείωσε, καλώς από μια οπτική, αντικειμενική ιστορική εξέλιξη, αν το θέλετε.

Σε οριακές ιστορικές στιγμές όλα ανοικτά, όλα δυνατά για το καλύτερο ή και για το χειρότερα:  Εποχή  ιμπεριαλιστικού πολέμου και ολοκληρωτικής καπιταλιστικής παρακμής ή επαναστατικής αντικαπιταλιστικής ανατροπής. Προς τα πού θα πάει το ιστορικό βέλος θα εξαρτηθεί από -την επιτυχημένη ή μη-  μετατροπή σε συνειδητή πάλη του αυθόρμητου αντιστασιακού ρεύματος του Ελληνικού λαού. Μετατροπή σε συνειδητή πάλη που είναι καθήκον των πιο συνειδητών αντικαπιταλιστικών επαναστατικών ρευμάτων και κινήσεων.

Και με βάση αυτό το ιστορικό καθήκον μας θα κριθούμε από την ιστορία, από το «δικαστήριο της ιστορίας», για το αν και κατά πόσο σταθήκαμε ικανοί όχι μόνο να ανασχέσουμε την σηψαιμία και την  παρακμή,  αλλά και να δυναμώσουμε την τάση της επαναστατικής χειραφέτησης, την τάση ενός νέου επαναστατικού πολιτισμού που γεννιέται μέσα στα σπλάχνα της  παρακμής. Ναι είμαστε τυχεροί γιατί σε εμάς έτυχε η ευκαιρία να ξαναπαίξουμε το παιχνίδι της ιστορικής διακλάδωσης. Το αν αρπάξουμε αυτή την ιστορική ευκαιρία ή μετατραπούμε σε ιστορικά σκουπίδια εξαρτάται μόνο από εμάς και η ευθύνη είναι μόνο δική μας.

Αφήστε μια απάντηση