κόμμα νέου τύπου ή κόμμα δίκτυο;

 

Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα αντιπαράθεση στην παρουσίαση των «δυναμικών της χειραφέτησης» στις Αναιρέσεις στην Αθήνα είναι το ζήτημα του κόμματος, του κόμματος νέου τύπου με τις πλειοψηφία και τις μειοψηφία ή του κόμματος δικτύου με  την διαλεκτική υπέρβαση της λογικής πλειοψηφία – μειοψηφία,  όπως υποστηρίζω εγώ.

Το κύριο επιχείρημα της γραμμής του κόμματος νέου ή νέου/ νέου  τύπου είναι το επιχείρημα πως απέναντι σε ένα οργανωμένο αντίπαλο, δεν μπορεί πάρα να παρατάξεις ένα οργανωμένο πράγμα, ένα στράτευμα, ενώ κατά αυτούς η λογική του δικτύου είναι επιστροφή στο καιρό των ομίλων.

Δεν υπάρχει ο χρόνος να επεκταθώ θεωρητικά σε αυτό το σημείωμα, εξάλλου και για μένα αποτελεί ανοικτό ζήτημα, σε αυτό το σημείωμα μπορώ όμως  να πω αυτό: Δίχως να πέφτω σε μια μορφή αναγωγισμού∙ υποστηρίζω σε μια γραμμή λενινισμού πως- όπως υπάρχει μια συσχέτιση με το κόμμα νέου τύπου και την φορντική αλυσίδα παραγωγής- έτσι υπάρχει- συσχέτιση και όχι ταύτιση- με την σημερινή δικτυακή παραγωγική αλυσίδα και την μορφή οργάνωση, «μορφή ζωής», δικτύου.

Πόσο μάλλον που το λενινιστικό κόμμα των επαγγελματιών επαναστατών πολύ γρήγορα- ακόμη και στην εποχή του- μεταμορφώθηκε σε ένα γραφειοκρατικό μηχανισμό  που στα καλύτερα του, στις πιο παραγωγικές στιγμές του, λειτούργησε δικτυακά σαν ο πιο συνειδητός κόμβος στην τριπλέτα κόμμα, μαζικές οργανώσεις, κίνημα. Άλλωστε  τι θα ήταν το  μπολσεβίκικο κόμμα δίχως τα σοβιέτ ή τι θα ήταν τα σοβιέτ,  δίχως το μπολσεβίκικο κόμμα ή τι θα ήταν τα δυο δίχως την  αυτονομία τους και την δικτυακή του σχέση. Όταν αυτή την σχέση χάθηκε και τα σοβιέτ μεταμορφώθηκαν σε  ιμάντες μεταβίβασης του κόμματος ή χειρότερα του κόμματος/ κράτους το παιχνίδι χάθηκε.

Ενώ από την άλλη ακόμη και ο καπιταλισμός λειτουργεί- οργανωμένα μεν- ανοικτά και δικτυακά δε. Δεν υφίσταται η εικόνα ενός στρατεύματος με παρατεταμένο το στρατό του, αλλά μια αντιφατική και πολυεπίπεδη μηχανή με κόμβους και ιεραρχίες και με αντιφατική  και συγκρουσιακή σχέση μαζί τους. Από την άλλη νομίζω πως το επαναστατικό μέτωπο πρέπει να δρα ως μια απόλυτα συνειδητά στρατευμένη  «μορφή ζωής», μια ανταρτική «μορφή ζωής» που θα αλληλοδιαπλέκεται  δικτυακά με λιγότερο στρατευμένες «μορφές ζωής» και κόμβους -που δυνητικά και δυναμικά- σε μια κρίσιμη στιγμή,  μπορεί να μετατραπούν σε μια εξεγερσιακή και επαναστατική πρωτοπορία.

Η  αντάρτικη «μορφή ζωής» δίκτυο, η αντάρτικη οργάνωση δίκτυο που θα περιλαμβάνει ένα συνειδητό κόμβο το κόμμα – κομούνα, τις μαζικές οργανώσεις, τους κόμβους- μέτωπα, τους κόμβους  πολιτιστικά και τεχνολογικά σύμπαντα, τις νόμιμες και παράνομες οργανώσεις θα λειτουργούν σε μια διαλεκτική αλληλεπίδραση, αλλά δικτυακά.

Με τους συνειδητούς να προχωρούν μπροστά, τους λιγότερο πεισμένους να ακολουθούν, εξασφαλίζοντας την ουδετερότητα αυτών που διαφωνούν ή που απέχουν. Αφήνοντας τη ευκαιρία να δοκιμαστούν και διαφορετικές στρατηγικές και λογικές  στα πλαίσια όμως μιας ενεργούς  καθολικότητας που έχει οικοδομήσει ένα σύμπαν πεδίων και «μορφών ζωής», ανοικτά ανταγωνιστών και συγκρουσιακών με το σύμπαν του ολοκληρωτικού καπιταλισμού.

Πρόκειται για μια μαχόμενη κοινότητα, ένα πολύμορφο και πολυεπίπεδο πεδίο που θα συμπεριλαμβάνει από πολιτιστικούς , τεχνολογικούς πειραματισμούς, κοινότητες και παραγωγικές δομές μιας αλληλέγγυας οικονομίας και ομότιμης παραγωγής,  έως και παράνομους μηχανισμούς μιας άμεσης σύγκρουσης με τις κρατικές και παρακρατικές δομές και μηχανισμούς.

Η οικοδόμηση αυτής της μαχόμενης δικτυακής κοινότητας «μορφών ζωής»-  ανταγωνιστικών και συγκρουσιακών με τον ολοκληρωτικό καπιταλισμό- δεν είναι επιστροφή στην περίοδο των ομίλων, απεναντίας αποτελεί ή θα αποτελεί μια ομογενοποιημένη στρατευμένη κοινότητα , κομούνα. Ένα πραγματικό αντίπαλο δέος στα στρατεύματα του ολοκληρωτικού καπιταλισμού.

Με την πρώτη ευκαιρία δε  που θα προκύψει θα επιχειρήσω να γράψω κάτι πιο ολοκληρωμένο

Δημήτρης Αργυρός

 

avatar

Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση