Μήπως ήρθε η ώρα να σπάσουμε τον τσαμπουκά των φασιστών ;

 

Όπως και να το θέσεις, όποια λόγια και να χρησιμοποιήσεις, ο φασισμός είναι παρόν, πότε στην Χίο, πότε στην αριστερή Λέσβο, πότε στο Ωραιόκαστρο , πότε στην Φιλιππιάδα και δυστυχώς θα χει και συνέχεια. Και δεν μιλάμε μόνο για χρυσά κούβλια αυγά, αλλά για μια σειρά από οργανωμένες ή λιγότερο οργανωμένες συμπεριφορές που διεκδικεί κινηματικά να επιβάλει την φασιστική του συμπεριφορά και πρακτική, τελευταίος κρούσμα ο “αριστερός” Καζάκης. Και φυσικά έχουμε τις δικές μας ευθύνες όταν και όποτε συνομιλήσαμε με τέτοιου τύπου υποκείμενα.

Όχι δεν είναι ο φτώχεια, ο φόβος η κοινωνική ανασφάλεια, η απόγνωση που γεννοβολούν το “αυγό του φιδιού”, που ξερνάν φασισμό. Η φτώχεια, ο φόβος, η κοινωνική ανασφάλεια, και η απόγνωση είναι η βάση, είναι το υπόστρωμα πάνω στο όποιο ο φασισμός, ως μια συνειδητή επιλογή συγκεκριμένων πολιτικών ρεμάτων, βρίσκει έδαφος να εκφραστεί, και να στρατεύσει τμήματα φοβισμένων και εξαθλιωμένων ανθρωπάριων.

Φυσικά από αυτό το γεγονός, μέχρι να μετατραπεί σε πολιτική επιλογή τμημάτων του κεφαλαίου ή του συλλογικού κεφαλαίου υπάρχει μια απόσταση που συσχετίζεται με το συνολικό πολιτικό και γεωπολιτικό πλαίσιο. Αν θέλετε ακόμη δεν έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο, αυτό δεν συνεπάγεται πως δεν θα συμβεί. Την δεκαετία του 30, συνέβη απέναντι στο κομμουνιστική απειλή, φυσικά στην συνέχεια οδήγησε στην συσπείρωση της δημοκρατικής πτέρυγας του κεφαλαίου με την ΕΣΣΔ, σε σύγκρουση με τους Ναζί, τους φασίστες και τους στρατοκράτες της Ιαπωνίας. Στην σημερινή εποχή σε αυτή την φάση της καπιταλιστικής ανάπτυξης/ κρίσης ή στο στάδιο του ολοκληρωτικού καπιταλισμού, με την ολοκλήρωση του καπιταλισμού σε καθολικά εκτατικό/ εντατικό και ποιοτικό βαθμό, να γενικεύει και να αυξάνει τα παρακμιακά χαρακτηριστικά μιας κατάστασης καρκινικής σήψης, ο φασισμός μπορεί να αποτελέσει την μοναδική επιλογή του καπιταλισμού.

Το επαναλαμβάνω και εδώ ο φασίστας είναι φασίστας και φασίστας θα μείνει, άσχετο με το γεγονός πως σε άλλες συγκυρίες μπορεί να φορά την πρόβεια του δημοκράτη, του κεντρώου ή ακόμη και του αριστερού. Και στο φασίστα δεν μπορείς να του φερθείς δημοκρατικά γιατί αυτό θα το λάβει ως αδυναμία και όχι ως πολιτισμό.

Από εκεί και πέρα σίγουρα πρέπει να παρέμβεις, έτσι ώστε να αναιρεθούν οι συνθήκες που επιτρέπουν στους φασίστες να “παίζουν” μπάλα. Και αυτό το καθήκον δεν μπορούν πάρα να το φέρουν εις πέρας οι δυνάμεις της κομμουνιστικής χειραφέτησης, της αντικαπιταλιστικής – αντιμπεριαλιστικής προοπτικής/ ανατροπής. Σε ένα κοινό μαχόμενο μέτωπο μαζί με όλες τις μαχόμενες πτέρυγες και συσπειρώσεις. Μαζί με όλα τα τα κοινωνικά κινήματα που υπερασπίζονται όχι μόνο το “διαφορετικό”, αλλά ένα άλλο πολιτισμό, ένα πραγματικά δημοκρατικό, φιλελεύθερο και ελευθεριακό, πολιτισμό και στάση και “μορφή ζωής “.

Δεν μπορούμε να καθόμαστε στην γωνία, αφήνοντας στους φασίστες να παίζουν “μπάλα”, πολιτικά, κοινωνικά, φιλοσοφικά, πολιτιστικά, αλληλέγγυα και ακτιβίστικα, παρεμβαίνουμε έτσι ώστε να αποτελέσουμε την πραγματικά μοναδική αντιπρόταση εργατικής, λαϊκής – πραγματικά δημοκρατικής- αντιεξουσίας απέναντι στο κεφάλαιο, στις κυβερνήσεις του, στα τσιράκια τους και στους φασίστες.

https://www.youtube.com/watch?v=ETXIbk8RStY

Ο φασισμός

Ο φασισμός δεν έρχεται από το μέλλον
καινούριο τάχα κάτι να μας φέρει.
Τι κρύβει μέσ’ στα δόντια του το ξέρω,
καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι.

Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν
και χάνονται βαθιά στα περασμένα.
Οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν,
μα όχι και το μίσος του για μένα.

Το φασισμό βαθιά καταλαβέ τον.
Δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον.

Ο φασισμός δεν έρχεται από μέρος
που λούζεται στον ήλιο και στ’ αγέρι,
το κουρασμένο βήμα του το ξέρω
και την περίσσεια νιότη μας την ξέρει.

Μα πάλι θέ ν’ απλώσει σα χολέρα
πατώντας πάνω στην ανεμελιά σου,
και δίπλα σου θα φτάσει κάποια μέρα
αν χάσεις τα ταξικά γυαλιά σου.

Αφήστε μια απάντηση