2 χρόνια ΣΥΡΙΖΑ : Δυο χρόνια “αγώνας για την λαϊκή προκοπή”

 

Δυο χρόνια ΣΥΡΙΖΑ, δυο χρόνια ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, δυο χρόνια μια δεξιά μνημονιακή διαχείριση που στηρίχθηκε και στηρίζεται μνημονιακό ΝΑΙ του αντιμνημονιακού ΟΧΙ.  δυο χρόνια άγριου ξεπουλήματος των αντιμνημονιακών  αγώνων που επιχείρησαν να βρουν στέγη πολιτικής  κάλυψης στο ΣΥΡΙΖΑ. Απογοήτευση;; όχι δεν θα το έλεγα ή μάλλον δεν θα έπρεπε να υπάρχει. Σοσιαλδημοκρατικός ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια φάση, στιγμή και περίοδο, μιας βαθιάς- της πλέον- βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης από την δεκαετία του 1930, μιας στρατηγικής, δομικής, καπιταλιστικής κρίσης που το κεφάλαιο για να διατηρήσει την κερδοφορία του, για να αυξήσει το ποσοστό κέρδους του, δεν «κωλώνει» να σπείρει το τρόμο και την βαρβαρότητα.

Και όπως μας έχει δείξει και η ιστορία σε παρόμοιες ιστορικές περιόδους η σοσιαλδημοκρατία, με το ΣΥΡΙΖΑ να ναι μια νέα σοσιαλδημοκρατία, να παίξει με κυνισμό το παιχνίδι του κεφαλαίου.  Στηριζόμενος όχι μόνο στο κεφάλαιο,  αλλά και σε αυτό που λέγεται, εργατική αριστοκρατία, που ανά περιόδους και συγκυρίες, παίρνει διαφορετικό ποιοτικά χαρακτηριστικά

Αλλά πάντα, μα πάντα, έχει επίσης αντιδραστικό, αντεπαναστατικό χαρακτήρα, όπως και η σοσιαλδημοκρατία. Στην ναζιστική Γερμανία ένα μεγάλο τμήμα της εργατικής αριστοκρατίας του SPD- που εκτέλεσε την Ρόζα και τους προλετάριους της-  μαζί με τους φτωχοποιημένους μικροαστούς, τους ξεπεσμένους αριστοκράτες και  την καταστρεμμένη αστική τάξη, δημιούργησε και στήριξε τους Ναζί. Αυτό δεν ακυρώνει την γραμμή του εργατικού αντιφασιστικού μετώπου, μόνο που πρέπει να ναι,  ένα πραγματικό εργατικό αντιφασιστικό μέτωπο που θα συγκρούεται με το φασισμό και τους συμμάχους του.   

Εδώ στην δίκια μας εποχή, στην σημερινή συγκυρία  -από μια πλευρά- η σοσιαλφασιστική κατρακύλα- κυβερνά, δίχως όπως και λογικό να εξουσιάζει. Την εξουσία την έχει η  Ελληνική αστική τάξη, η Ελληνική ολιγαρχία που στηρίζεται, κρατιέται στην εξουσία, στηριζόμενη από την διεθνική, ΕΕρωενωτική,  και παγκόσμια οικονομική και ταξική ολιγαρχία.

Μήπως όμως  είναι χοντρή και ως ένα σημείο άδικη   η κατηγορία για σοσιαλφασισμό στο ΣΥΡΙΖΑ;  Μα τι άλλο είναι από σοσιαλφασισμό, η διακυβέρνηση της χώρας του αστικού σοσιαλδημοκρατικού κοσμοπολιτικού ΣΥΡΙΖΑ, με τον εθνικιστικό, κρυφορατσιστικό και κρυφοφασιστικό,  αντλαντοκεντρικό, αμερικανόδουλό ΑΝΕΛ/ Καμμένο; Ή μήπως δεν συνιστά σοσιαλφασισμό η συμπεριφορά προς τους μετανάστες/ πρόσφυγες και η «αβάντα» προς την ΧΑ για να κόψει ψήφους από την ΝΔ;

Θέλουν, δεν το θέλουν, οι φίλοι μου στο ΣΥΡΙΖΑ που θέλουν να παραμείνουν και να νιώθουν αριστεροί/ ες ας γνωρίζουν πως μια τέτοια κυβέρνηση στηρίζουν,  και ας  έχουν την συνείδηση πως σε μια τέτοια κυβέρνηση  δίνουν την στήριξη τους.  Οκ καταλαβαίνω, αν και σε πιο βαθμό τα υλικά τους συμφέροντα ταυτίζονται ή ταΐζονται από αυτή την κυβέρνηση, αλλά μεταξύ «κατεργαραίων ειλικρίνεια» και όποιος πιστεύει το αντίθετο και δεν ταΐζεται δεν ξέρει που «πατά και που διαβαίνει».  Κατανοώ τις αυταπάτες που έχουν ή και έχουμε, αλλά κάποια στιγμή οι αυταπάτες μας, σηκώνουν το δρεπάνι και μας κόβουν το κεφάλι. Και όσες μεγαλύτερες αυταπάτες έχουμε, τόσο μεγαλύτερο το χτύπημα, τόση μεγαλύτερη φάπα τρώμε. Και αυτό ας το γνωρίζουμε πολύ καλά, ειδικότερα στις μέρες που ζούμε, μέρες πονηρές, μέρες οριακές.

Μα αν θαρθει ο Κούλης, ο γιός του Βρυκολακούλη( με κάποια ερωτηματικά αν είναι γιος) , ο άνθρωπος της Ζήμενς, ελάτε όρε παιδία χαλαρώστε πια με τις ανόητες και άκαπνες φοβέρες, αν θαρθει θα έχετε την ευκαιρία να το ξαναπαίξετε και αριστεροί, τι χειρότερο από αυτά που κάνετε και εσείς θα κάνει ο Κούλης, ο Ρούλης.. Έτσι κι αλλιώς με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η καταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων, τι χαντάκωμα των δικαιωμάτων και των αναγκών μας, και η  ριζική μείωση της εργατικής μας δύναμης θα συνεχιστούν. Όχι δυστυχώς για εσάς τον Κούλη κανένας δεν τον φοβάται, ούτε και ελπίζει σε αυτόν. Εκτός και αν η αβάντα στη Χ.Α. έχει ως σκοπό να την μετατρέψει σε δεύτερη δύναμη, όποτε να το παίξετε πανδημοκρατικό μέτωπο. Ευτυχώς για εμάς, και ίσως δυστυχώς για εσάς- αν και το εύχομαι να μην συμβαίνει-  οι δολοφονικές- λούμπεν-  φάτσες της Χ.Α. δεν διαμορφώνουν πλειοψηφικό ρεύμα, ακόμη τουλάχιστον, η Ελληνική κοινωνία ακόμη δεν έχει φτάσει σε αυτό το βαθμό εκβαρβαρισμού, και εξαθλίωσης.

Και παρά το ανάθεμα που ρίξατε  στο όνομα αριστερά, το ανάθεμα έχει ξαναπέσει και άλλοτε… και μάλιστα σχετικά πρόσφατα: το 89 δεν είναι μακριά μαζί και με το ΚΚΕ εκείνη  την φορά, και ας αφήσει τα τσιριμπόμπ, τσιριμπόμπ το ΚΚΕ.  Μεγαλύτερο ανάθεμα από την κατάρα του σταλινισμού δεν έχει δεχτεί το όνομα του επαναστατικού φαντάσματος, του κομμουνισμού ρε αδελφέ. Και ας μην χαίρονται τα φιλελέδια: το πρόταγμα του φιλελευθερισμού έχει ταυτιστεί και με δική τους ευθύνη με την νεοφιλελεύθερη διαχείριση του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού.

Κάθε θεωρία  που απέκτησε πολιτική εφαρμογή, πάρα την προσφορά της στην ιστορική εξέλιξη, οι αποτυχίες της και οι τραγωδίες της έχουν μαυρίσει το όνομα της: Χριστιανισμός/ κυνήγι και διώξεις στους εθνικούς, τους αιρετικούς, ιερά εξέταση. Διαφωτισμός / αποικιοκρατία/ καπιταλισμός. Εθνικισμός/ρατσισμός/ φασισμός.  Φιλελευθερισμός/ βιομηχανική επέκταση/παγκοσμιοποίηση/ νεοφιλελευθερισμός. Σοσιαλισμός/ σοσιαλδημοκρατία. Κομμουνισμός/ σταλινισμός. Η αναρχία σε ένα βαθμό σώζεται μόνο γιατί δεν υπήρξε ποτέ του πολιτικό πρόταγμα, και εκεί που για λίγο υπήρξε μεταμορφώθηκε σε μια μορφή και έκφραση σοσιαλδημοκρατίας. Άρα μήπως δεν πρέπει να μπαίνει ζήτημα πολιτικού προταγματος; Ανοησία!!!! Η διαχείριση των κοινών  της πολιτείας γεννάει την αναγκαιότητα των πολιτικών προταγμάτων.

Αυτές οι συνθήκες δεν σχετικοποιούν ούτε την τραγωδία που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ, ούτε την μεγαλύτερη  τραγωδία που λέγεται ΚΚΕ, μιλώντας για τις συλλογικότητες που αναφέρονται στο ριζικό κοινωνικό μετασχηματισμό.    Και γιατί είναι μεγαλύτερη τραγωδία το ΚΚΕ; Μα γιατί το σταλινικό ρεφορμιστικό ΚΚΕ  έχει ταυτιστεί με την μπολσεβίκικη εποποιία, αλλά και την σταλινική τραγωδία, μεγαλύτερες οι στιγμές και τα ιστορικά ζητήματα, μεγαλύτερες και οι ευθύνες.

Μα θα μου πείτε μόνο η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σώζεται;;;  Μα τον θείο Λένιν, έχει και αυτή τις δικές της ευθύνες, τμήμα της υπάρχουσας αριστεράς είναι,  μικρές ευθύνες όμως , μικρή και ίδια όπως είναι, αν μεγαλώσει θα μεγαλώσουν και οι ευθύνες της.  Δώστε της δύναμη για να μεγαλώσουν και οι ευθύνες της. Μα την ίδια στιγμή ας γνωρίζεται και σε ένα βαθμό το γνωρίζεται πως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ούτε επιχείρησε, ούτε επιθυμεί να μεταμορφωθεί σε «σωτήρας» σας.

Γνωρίζει, γνωρίζουμε και γνωρίζεται πως στις σημερινές συνθήκες αυτής της βάρβαρης και δομικής καπιταλιστικής κρίσης πως δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις  μιας φιλολαϊκής διαχείρισης…., Τι μένει μα η επαναστατική λύση και για αυτό παλεύει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ….,

Και για αυτό θα κριθεί όταν και εφόσον εμείς, εσείς, ένα σημαντικό τμήμα του λαού, νιώσει ώριμο και δυνατό, να σηκώσει την «σημαία» και  να «πάρει τα όπλα».  Η επανάσταση, η αντικαπιταλιστική, σοσιαλιστική επανάσταση, δεν θα την πραγματώσει μια μικρή δυναμική μειοψηφία, ένας μεσσίας και «σωτήρας»,  αλλά ένα μεγάλο τμήμα του  λαού. Μέχρι τα τότε οι μικρές δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με τα καλά τους και τις αδυναμίες θα βρίσκονται μπροστάρηδες σε κάθε μάχη και αγώνα που δίνει ο λαός ή τμήμα του.

Και αν μου πείτε τι θα οικοδομήσετε αν και όταν πάρετε την εξουσία, λάθος όταν πάρει την εξουσία ο λαός, τα πράγματα δεν είναι άπλα μα ούτε και δύσκολα, και ούτε τα  έχουμε λήξει όλα, και ούτε συμφωνούμε σε όλα.    Και ούτε πιστεύουμε πως θα ξεκινήσουμε από το μηδέν, θα ξεκινήσουμε από εκεί που σταμάτησαν οι άλλοι, διατηρώντας τα καλύτερα στοιχειά, και ταυτόχρονα γεννώντας, δημιουργώντας τα δικά μας όρια των μετασχηματισμών, μέχρι να ολοκληρωθεί ο κοινωνικός επαναστατικός μετασχηματισμός και να εμφανιστεί, εμφανιστούν οι νέες συνθήκες και καταστάσεις.

Και το επαναλαμβάνουμε όχι μόνο η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά και άλλες δυνάμεις που στοχεύουν στο επαναστατικό μετασχηματισμό, κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις και συσπειρώσεις, αλλά κυρίως ο οργανωμένος λαός.

Αφήστε μια απάντηση