της επανάστασης της παλιγγενεσίας

Χθες γιορτάσαμε την παλιγγενεσία,  την γέννηση ενός έθνους που έφτιαξε  ένα κράτος  , ένα μικρό κράτος, και όπως κάθε μικρό κράτος κατασκεύασε μια αφήγηση που φτάνει πολύ πίσω, που ονειρεύεται Παρθενώνες και Άγιες Σοφίες. 

Αυτό το έθνος γεννήθηκε από μια επανάσταση, μια επανάσταση στα σπλάχνα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.  Μια επανάσταση που κατασκευάστηκε και καθοδηγήθηκε από επαναστάτες συνωμότες, την φιλική εταιρία.

Έγινε πράξη όμως όταν την πήραν στα χέρια τους  οι λαϊκές μάζες, οι «κατσαπλίαδες» της εποχής, όταν  την πήραν στα χέρια τους οι κλέφτες και οι αρματολοί, όταν μύρισαν «ψωμί» οι τοπικοί προύχοντες , όταν έγινε σύμβολο εξέγερσης για όλη το γνωστό κόσμο ,  όταν την υιοθέτησαν οι μεγάλες δυνάμεις,  ιδιαίτερα την στιγμή που ο Ιμπραήμ είχε αρχίσει να την «τελειώνει».  

Αυτή η διεθνής παράμετρος – με την αρνητική και θετική χροιά τους – την θετική χροιά του κινήματος του φιλελληνισμού και την αρνητική της επέμβασης  των μεγάλων δυνάμεων, δείχνει τα θετικά και αρνητικά όρια των επαναστάσεων που δεν μπορούν να διεθνοποιηθούν. 

Η επανάσταση του 21 ήταν τμήμα μιας βαλκανικής και ευρωπαϊκής δημοκρατικής επανάστασης με εθνικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά, ενός πανευρωπαϊκού και βαλκανικού επαναστατικού κύματος που είχε ως επιδίωξη την διάλυση των αυτοκρατοριών και την οικοδόμηση εθνικών κρατών, με μια αστική τάξη να βρίσκει το χώρο της για να φτιάχνει και να πουλάει  εμπορεύματα.

Σε κάποιες περιπτώσεις όταν δεν υπήρχε αστική τάξη αυτή φτιάχνονται είτε  από την πρωτοπορία των επαναστάσεων,  είτε από τις κρατικές δομές, είτε από τμήματα των παλιών ελίτ.

Στην Ελλάδα, παρόλο που είχαμε μια εθνική αστική τάξη ,  είχαμε  και ένα συνδυασμό και των τριών στοιχείων, ταυτόχρονα όμως η κλεφτουριά και το αρματολίκι, με την θετική και αρνητική του σημασία έπαιξε ρόλο στα κοινωνικά και ταξικά δρώμενα της χώρας μας.

Τα νοήματα από αυτή την επανάσταση είναι τα παρακάτω:

Α) Μια επανάσταση πρέπει να απαντάει σε αντικειμενικές επαναστατικές συνθήκες, και όχι σε υποκειμενικές βουλήσεις και επιθυμίες. ΟΙ τελευταίες μπορεί να παίξουν ένα παραγωγικό ρόλο, όταν συναντηθούν με τις αντικειμενικές επαναστατικές συνθήκες.   

Β) Μια επανάσταση πρέπει να ετοιμαστεί και να καθοδηγηθεί από μια επαναστατική ηγεσία, αλλά δεν θα πετύχει αν  δεν αποκτήσει παλλαϊκά χαρακτηριστικά. Αν δηλαδή δεν αγκαλιάσει και δεν την αγκαλιάσουν  αντιθετικά και αντιφατικά συμφέροντα, που θα δουν σε αυτή το δικό τους συμφέρον.  Ταξικά και κοινωνικά συμφέροντα που αργότερα θα έρθουν σε σύγκρουση επάνω στο σώμα της επανάστασης,  δίνοντας τις δικές τους αφηγήσεις σε σχέση με αυτή.

Γ) Μια επανάσταση δεν δύναται να νικήσει αν δεν διεθνοποιηθεί. Αν δεν αποκτήσει συμπάθειες και υπερασπιστές ή αν δεν σπάσει το μπλοκ που την εναντιώνεται στις χώρες που κατέχουν εξουσία και δύναμη.   Μια επανάσταση δεν δύναται να νικήσει αν έχει όλο τον κόσμο απέναντι της.  Δεν δύναται να νικήσει αν δεν αποκτήσει- για τακτικούς λόγους- συμμάχους σε τμήματα των ελίτ, τόσο στο εσωτερικό , όσο και στο εξωτερικό.             

 

     

              

avatar

Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση