κτυπάμε μαζί, και ας προχωράμε χώρια

Με αφορμή τα αποτελέσματα των ευρωπαϊκών, περιφερειακών και δημοτικών  εκλογών ακολουθεί η παρακάτω προβληματική.

Διαφαίνεται μια πανευρωπαϊκή και εθνική συντηρητική στροφή – απόρροια της αποτυχίας της αριστεράς να δώσει πειστικές απαντήσεις-  που όμως δεν είναι παγιωμένη, και δύναται να αλλάξει.

Έχουμε στοιχεία που δείχνουν πως η κατάσταση είναι άκρως αντιφατική και αντιθετική και δύναται να αλλάξει.  Έχουμε την άνοδο των πρασίνων που δείχνει πως σε ένα μαζικό τμήμα των Ευρωπαίων πολιτών έχουμε μια συνειδητοποίηση που συσχετίζεται με το ζήτημα του περιβάλλοντος, του τύπου της οικονομικής ανάπτυξης, τους μετανάστες κτλ.

Στην Ελλάδα-  παρά την στασιμότητα του ΚΚΕ και την πασιφανή ήττα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την συντριβή της ΛΑΕ- η εκλογική επιτυχία δεκάδων συνδυασμών της μαχόμενης, αντικαπιταλιστικής αριστεράς, σε δήμους και περιφέρειες,  δείχνει πως υπάρχουν οι δυνάμεις και οι δυναμικές για να αντιστραφεί το κλίμα. Στο ίδιο κλίμα βρίσκεται και η όποια παρουσία και η επιτυχία των δυνάμεων της Λαϊκής Συσπείρωσης του ΚΚΕ.

Στα υπέρ των εκλογών η επιτυχία του ευρωπαϊκού σοσιαλδημοκρατικού σχεδίου του ΜΕΡΑ25  με το επιτυχημένο «κράχτη» με τις συμπάθειες και τις τρομερές αντιπάθειες που έχει.

Αναδεικνύει ένα προοδευτικό ευρωπαϊκό φεντεραλισμό, που όμως δεν βλέπει πέρα από τα όρια αυτής της ΕΕ, που δεν μπορεί παρά να είναι πατρίδα των τραπεζών, των καπιταλιστών και των τοκογλύφων.

Ο πραγματικός ευρωπαϊκός φεντεραλισμός, που δεν μπορεί παρά να είναι ένας σοσιαλιστικός ευρωπαϊκός φεντεραλισμός, βρίσκεται έξω και πάνω στα ερείπια της ΕΕ.

Πιστεύω πως χρειαζόμαστε, πως απαιτείται ένας ακόμη πιο βαθύς αναστοχασμός για την εποχή, για την συγκυρία, για την σύνδεση στρατηγικής/ τακτικής.

Βρισκόμαστε , ζούμε και αναπνέουμε, στο πλαίσιο ενός πραγματικά νέου παγκόσμιου καπιταλισμό με τεράστιες δυνατότητες και τεράστιες αντιθέσεις, λόγω της ύπαρξης της νέας τεχνολογίας , και της σύγκρουσης τεραστίων συμφερόντων.

Ενώ στο κάδρο πρέπει να συμπεριληφθεί και η τεράστια οικολογική ανισορροπία που συνδέεται με την αντίστοιχη τεράστια ταξική ανισορροπία.

Το μέλλον που ανοίγεται μπροστά μας ή που θέλουν να ετοιμάσουν μπροστά μας, είναι το ζοφερό μέλλον ενός τεχνοκρατικού καπιταλιστικού φεουδαρχισμού.

Από την άλλη πια είναι η απάντηση της αριστεράς, ύστερα από την κατάρρευση του κομμουνισμού του 20ού αιώνα; Την στιγμή που καλώς ή κακώς – καλύτερα ισχύουν και τα δυο- στην Ελλάδα και όχι μόνο στην Ελλάδα, η αριστερά υπερασπίζεται εκδοχές της αυτής κομμουνιστικής αριστεράς του 20ου αιώνα.

Είμαι κομμουνιστής, υπερασπίζομαι μια παγκόσμια αταξική κοινωνία, σε σχετική ισορροπία με το περιβάλλον. Μια δυνατή και αναγκαία απάντηση σε αυτό τον τεχνοκρατικό φεουδαρχικό καπιταλισμό.

Είναι μια απάντηση, που  σήμερα δεν είναι μια ισχυρή απάντηση στο καπιταλισμό της εποχής μας, και αυτό δεν μπορούμε να το κρύψουμε.

Το πρόβλημα βρίσκεται στο γεγονός πως ο κομμουνισμός όπως εκδηλώνεται μιλάει για ένα καπιταλισμό που δεν υπάρχει και όχι για ένα καπιταλισμό που υπάρχει πραγματικά.

Καλώς ή κακώς όμως δεν βρισκόμαστε σε ιδεατές συνθήκες, αλλά σε συνθήκες που εμείς σε μεγάλο βαθμό δεν διαμορφώνουμε. Και σε αυτές τις συνθήκες πρέπει να πράξουμε τα μέγιστα ,  έτσι ώστε να αλλάξει το κλίμα.

Επί του πρακτέου και σε εθνικό επίπεδο μπροστά στις εθνικές εκλογές

Είναι αναγκαιότητα να ρίξουμε μαύρο στην ΝΔ. Στην πιο μαύρη άκρα δεξιά από την εποχή του Παπάγου.

Να ρίξουμε στο μηδέν τους δολοφόνους της Χ.Α. και όλα τους φαινομενικά  light   ανταγωνιστές τους.

Να τιμωρήσουμε την αριστερά των μνημονίων και της υποταγής, την ψευτοαριστερά του ΣΥΡΙΖΑ.

 Να συγκροτηθεί ένα μαχόμενο- ρεαλιστικά ριζοσπαστικό- ενιαίο αριστερό μέτωπο. Ένα μέτωπο που να ξεκινάει από την αριστερή σοσιαλδημοκρατία έως και την επαναστατική αριστερά.

 Ένα μέτωπο που θα σέβεται την διαφορετικότητα και την ασυμμετρία της κάθε μιας δύναμης. που είτε θα προχωρεί χώρια , είτε θα προχωράει μαζί , θα κτυπάει σίγουρα μαζί.

Με τους παρακάτω επιθετικούς  άξονες:

  • Να έρθει σε σύγκρουση με τις πάσης φύσεως και θέσεως συντηρητικές, εθνικιστικές, ρατσιστικές, φασιστικές και κομφορμιστικές συμπεριφορές.

  • Είναι αναγκαιότητα να κερδηθεί το πεδίο της πολιτισμικής και πολιτικής ηγεμονίας.

  • Να αναζητηθεί και να συγκρατηθεί η σύγχρονη εκδοχή της υποκειμενικότητας που θέλει να είναι ατομική αλλά όχι ιδιωτική , αυτό δεν μειώνει, αλλά αυξάνει τα σύγχρονα ταξικά χαρακτηριστικά.

  • Να διεκδικηθούν σύγχρονες μορφές μιας γενικευμένης αυτοδιαχειριστικής δημοκρατίας στα πρότυπα της αρχαίας δημοκρατίας.

  • Να μειωθεί ριζικά ο χρόνος εργασίας και να αυξηθεί ο μισθός. Αντίστοιχα να θεσμοθετηθεί ένα άμεσος και έμμεσος κοινωνικός μισθός για όλους τους ενήλικους και τους ανήλικους.

  • Να θεσμοθετηθούν μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος και για μια τύπου οικονομική ανάπτυξη που να σέβεται και να υπερασπίζει το περιβάλλον.

  • Διεκδίκηση μιας πολυδιάστατης οικονομικής, οικολογικής κοινωνικής, και πολιτικής δημοκρατίας. Μιας δημοκρατίας μεταξύ των φύλων, των εθνών, των θρησκειών και των σεξουαλικών και άλλων ταυτοτήτων.

  • Να περιοριστεί ο τομέας της εμπορευματοποίησης των σχέσεων, της πόλης, της φύσης που οδηγεί σε μια γενικευμένη αλλοτρίωση των σχέσεων, της πόλης, της φύσης

  • Να τονιστεί η δυνατότητα μιας καθολικής προσβασιμότητας σε κοινά, κοινωνικά αγαθά και πραγματικές δυνατότητες σε όλα τα καταπιεσμένα πλάσματα.

avatar

Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση