μικρές σκέψεις περί στρατηγικής

 

Φιλοσοφικά ας προσεγγίσουμε την παρακάτω προβληματική μέσα από ένα πνεύμα εξελικτισμού.  Όσο και αντιδραστικό κοινωνικό σύστημα,  και αν είναι ο καπιταλισμός, είναι πολύ καλύτερος από τα προηγούμενα κοινωνικά συστήματα.

Επίσης παρά την  εκτόξευση της ταξικής ανισότητας, που οδήγησε σε μια συγκεντροποίηση σε λίγα χέρια της πλειοψηφίας του πλούτου, ταυτόχρονα όμως  έχουμε Α) μια σχετική μείωση των φτωχών, όχι πως δεν υπάρχουν φτωχοί και μάλιστα πολύ φτωχοί, αλλά υπάρχουν λιγότερο απόλυτα φτωχοί. Β) Εκτίναξη της τεχνολογίας και των σύγχρονων μέσων παραγωγής, η 4η και η 5η βιομηχανική επανάσταση . Γ) Καλυτέρευση των συνθηκών ζωής, υγείας και μια συνθήκης που διαρκώς περικλείει και δεν αποκλείει, περιλαμβάνοντας όλο και πιο πολλές εκδοχές του ανθρώπινου πολιτισμού.

Αντικειμενικά ανοίγονται, διαμορφώνονται οι συνθήκες για μια μετάβαση σε μια μετακαπιταλιστική κατάσταση πραγμάτων , σε ένα ανώτερο και καλύτερο κοινωνικό σύστημα, και ίσως όλο να κυλούσαν καλά, αν δεν υπήρχε: α) η βαθιά οικολογική κρίση , β) η πολεμική ιμπεριαλιστική αρπακτικότητα, γ) η τεράστια ταξική ανισοκατανομή.

Συνολικότερα δεν μπορούμε, παρά να υποστηρίξουμε :   Α) μια όντως βαθιά κρίση του καπιταλισμού σε όλα τα επίπεδα, Β) μια στρατηγική του ηγεμονία σε όλα τα επίπεδα Γ) ένα νέο ολοκληρωτικό καπιταλισμό με την κυριαρχία του δυτικού παραδείγματος, παρά την υποχώρηση της τάσης της παγκοσμιοποίησης. Δ) Ναι, σε κάθε  περίπτωση, και από πολλές πλευρές , ζούμε σε ένα νέο καπιταλισμό.

Και όμως είναι φανερό πως κάποιοι ζουν στην εποχή λίγο μετά, λίγο πριν την Ρωσική Επανάσταση, κάποιοι άλλοι ή και οι ίδιοι ζουν πριν το 1989, παρόλο που έχουν αποδειχτεί πόσο στρατηγικό ήταν το 1989. Είναι αυτοί που ονειρεύονται κομμουνιστικά κόμματα στην θέση των υπαρχόντων ή αναγέννηση των υπαρχόντων.

Και όμως είναι αναγκαιότητα ενός νέου απελευθερωτικού παραδείγματος που δεν θα είναι μια καλύτερη εκδοχή του κομμουνισμού ή του αναρχισμού , ούτε μια επαναθεμελίωση πάνω στις ράγες τους.

Αλλά θα αποτελεί μια  διαλεκτική τομή και υπέρβαση, που θα συναντάει το σύγχρονο άνθρωπο, τον σύγχρονο εργαζόμενο, τον σύγχρονο άνδρα και γυναίκα.

Ενώ είναι αναγκαίο να στηριχτούν κριτικά και με πνεύμα πλουραλιστικό, κάθε μορφή και δύναμη αντίστασης, που θα αναστοχάζεται μια Καθολίκευση που δεν θα αποκλείει, αλλά θα περικλείει

Το κεντρικό ποιοτικό χαρακτηριστικό αυτών των δυνάμεων της αντίστασης είναι η πράξη, και  η πράξη είναι αυτή  που καθορίζει  τι περικλείεται, και τι θα αποκλείεται στο βαθμό που η καθολίκευση διαρκώς θα διευρύνεται

avatar

Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση