Ενήλικοι ή Ανήλικοι στις αίθουσες και στους δρόμους

Δεν μπορούσα παρά να δω το «Ενήλικοι στην Αίθουσα» (Adults in the Room), την ταινία που γυρίστηκε με βάση το βιβλίο του Γιάνη Βαρουφάκη  «Ανίκητοι Ηττημένοι».  Μια ταινία και ένα βιβλίο για τις συναντήσεις και τους εκβιασμούς του  Eurogroup, μια ταινία και ένα βιβλίο για το ΌΧΙ του Ελληνικού λαού , ένα ΌΧΙ που έγινε ΝΑΙ από την κυβέρνηση του Αλέξη. Τσίπρα και οδήγησε στην  έξοδο του  Γιάνη Βαρουφάκη από την κυβέρνηση.

Η ταινία ακολουθεί κατά πόδας το βιβλίο του Γιάνη και παίρνει την θέση του Γιάνη ,  έναν ηρωικό Γιάνη, απέναντι στους γραφειοκράτες και τους δολοφόνους του  Eurogroup.  Παρόλο που ο σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς  βλέπει με συμπάθεια και τον Α. Τσίπρα, παρουσιάζοντας προς το τέλος ως ένα άνθρωπο που βγαίνει από αρχαία τραγωδία , ένα άνθρωπο που υποτάσσεται στην μοίρα.

Καταρχήν δεν είμαι σε θέση να μιλήσω για την κινηματογραφική ποιότητα της ταινίας, και αυτό μάλλον για λόγους πολιτικούς. Συμμετέχοντας στην μάχη που έδωσε ο Ελληνικός λαός όλο εκείνο το διάστημα δεν μπόρεσα να δω τον δυναμισμό εκείνων των ημερών στην ταινία.

Ίσως επειδή έλειπε από την ταινία η δυναμική των μαζών , η βία των μαζών , αυτή η πίστη των μαζών  πως  μπορούν τα πράγματα να πάνε αλλιώς. Όσο και ηρωικός να ήταν ο Γιάνης, φοβισμένος ο Πρωθυπουργός  και οπορτουνιστές οι άλλοι υπουργοί, αυτό που κράτησε ανοικτό το παιχνίδι ήταν ο αγωνιζόμενος Ελληνικός λαός.

Κάποια περεταίρω πολιτικά σχόλια:

Τόσο το βιβλίο όσο και η ταινία, δείχνει μια κυβέρνηση και ένα Βαρουφάκη, που δεν επιζητούσαν την ρήξη με τους δανειστές και το  Eurogroup.  Επιζητούσαν ένα έντιμο συμβιβασμό, ένα μνημόνιο με ανθρώπινο πρόσωπο που θα αντιμετωπίσει την ανθρωπιστική κρίση. Και η πλακά είναι πως αυτή η μετριοπαθής στάση τους για εμάς ήταν ρεφορμισμός ενώ για τους Ευρωπαίους άγριος αριστερισμός ή μεσογειακός ναρκισσισμός.

Η διαφορά βρίσκεται πως ο Βαρουφάκης έπαιζε πιο άγρια έως το τέλος , επιχειρώντας να εκβιάσει τους εκβιαστές , ενώ οι υπόλοιποι λύγισαν και συνθηκολόγησαν.

Μόνο που είχαν  απέναντι μια Γερμανική Ευρώπη, υπό του Σόιμπλε, που ήθελε ή την υποταγή της χώρας μας  ή την έξοδο μας από την ευρωζώνη, δηλαδή την  έξοδο μας από το ευρώ. Απέναντι σε αυτή την κυβέρνηση του Σόιμπλε , το ΔΝΤ και η Λαγκάρντ, δηλαδή η  ΗΠΑ φαίνονται πιο ευέλικτοι, κατανοώντας την επιχειρηματολογία του Γιάνη.

Το επιχείρημα του Βαρουφάκη ήταν πως οι δανειστές και η δολοφόνοι της ΕΕ θα έκαναν πίσω που θα οδηγούσε σε ένα συμβιβασμό ,γιατί αυτό θα οδηγούσε σε καταστροφή την ΕΕ και θα στοίχιζε στους δανειστές.

Η ιστορία, η κυβέρνηση του  ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ, αποφάσισε διαφορετικά και δεν γνωρίζουμε αν είχε δίκαιο ή άδικο. Όπως δεν γνωρίζουμε τις επιπτώσεις θα είχαμε  ή αν ήμασταν σε θέση να οργανώσουμε το λαό σε τέτοιο βαθμό και με τέτοιο τρόπο που θα αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις της εξόδου μας από το ευρώ ή την ΕΕ.

Και μιλάω για εμάς,  ως την «άλλη» αριστερά, και όχι ως ΣΥΡΙΖΑ ή ως Βαρουφάκη  ή ακόμη και ως ΚΚΕ , που από διαφορετικές οπτικές δεν έβλεπαν ένα δρόμο έξω από το ευρώ και την ΕΕ.

Το ζήτημα, τα γεγονότα έδειξαν πως δεν καταφέραμε να πάμε το ΟΧΙ μέχρι τέλους.  Δηλαδή δεν καταφέραμε να οργανώσουμε το 61% του Ελληνικού λαού ή ένα μαζικό τμήμα του Ελληνικού λαού που ψήφισε ΟΧΙ.

Και δεν είμαι σίγουρος αν τελικά υπήρχαν οι δυνατότητες και οι δυναμικές για να συμβεί  κάτι τέτοιο, αν υπήρχαν οι δυναμικές και οι δυνατότητες για να κρατήσουμε όρθια την σημαία της αντίστασης μέχρι τέλους, με οποιοδήποτε τίμημα.

 

vliegtickets nice

avatar

Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση