Για τον κομμουνισμό, το κόμμα και το μέτωπο

Σε σχέση με μια πλούσια  συζήτηση για τον κομμουνισμό, το κόμμα και το μέτωπο.

Κομμουνισμός:
Υπάρχουν τόσοι πολλοί κομμουνισμοί , όσοι και κομμουνιστές και σίγουρα όσοι κομμουνισμοί υπήρξαν,  υπάρχουν και πιθανόν να υπάρξουν στο μέλλον.  Κομμουνισμοί με κοινά χαρακτηριστικά,  αλλά και αντιθετικά συγκρουσιακά  χαρακτηριστικά.

Ταυτόχρονα μπορούμε να υποστηρίξουμε πως ο κομμουνισμός ή καλύτερα οι κομμουνισμοί υπήρξαν, υπάρχουν  και πιθανόν ως τάση, κίνημα και κοινωνία.

Τάση: ως μια κοινωνική τάση από την αρχαιότητα έως τα σήμερα, μια αυθόρμητη και σε ένα βαθμό συνειδητή τάση.  Τάση ως μια  αντιφατική παραγωγή της νέας τεχνολογίας που από την μια μειώνει την δυνατότητα του ελέγχου από τους λίγους στους πολλούς και αυξάνει την αντίστοιχη δυνατότητα του έλεγχου των πολλών απέναντι στους λίγους. Τάση ως απόρροια της νέας τεχνολογίας  που μειώνει τις ώρες εργασίας, τον κόπο των εργαζομένων και συνάμα  νέα τεχνολογία που δύναται να  μειώσει την μόλυνση του περιβάλλοντος. Φυσικά η κομμουνιστική τάση, στο βαθμό που ηγεμονεύει η αυθόρμητη τάση, μεταφέρει πάνω της τις αντιφάσεις και τις αντιθέσεις του καπιταλιστικού κόσμου.

Κίνημα: ως το πραγματικό κίνημα που καταργεί κάθε φορά την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων και ως το ιστορικό κίνημα που τον 19ο και τον 20ο αιώνα  πήρε το όνομά κομμουνιστικό. Καλύτερα ως τα ιστορικά κινήματα και τα κομμουνιστικά μέτωπα ή τα κομμουνιστικά κόμματα του 19ου και του 20ου αιώνα, το πλήθος , τα σύμπαντα των κομμουνιστικών κινημάτων , κομμουνιστικών μετώπων και των κομμουνιστικών κομμάτων του 19ου και του 20ου αιώνα. Ή ως τα κομμουνιστικά  κινήματα, μέτωπα και κόμματα του 21ού αιώνα. Ή πιο διευρυμένα, πιο πλατιά τα αντικαπιταλιστικά κινήματα, μέτωπα , κόμματα ως η πολιτική εκδήλωση του κομμουνισμού του 21ού αιώνα.

Κοινωνία: ως ιδεατή κοινωνία κοινοκτημοσύνης που δεν εφαρμόστηκε ποτέ στην καθολικότητα της και πιθανόν να μην εφαρμοστούν και ποτές. Ως τα πειράματα της γενικευμένης κοινωνικής αυτοδιαχείρισης που εφαρμόστηκαν, εφαρμόζονται και πιθανό να εφαρμοστούν , να γενικευτούν και να ηγεμονεύσουν.  Ως  οι πραγματικές κοινωνίες ή τα καθεστώτα  του 20ου αιώνα που ονομάστηκαν κομμουνιστικά ή σοσιαλιστικά που αποτέλεσαν σε ένα βαθμό μεταβατικές κοινωνίες ανάμεσα στο καπιταλισμό και τον κομμουνισμό και ταυτόχρονα αποτέλεσαν κοινωνίες αστικής καπιταλιστικής ολοκλήρωσης, ως τέτοιες συνεχίζουν να εφίστανται στην Κίνα, Β. Κορέα κτλ. Ενώ ως μια μεταβατική κοινωνία από τον σοσιαλισμό,  σε μια ελεγχόμενη προσαρμογή στο καπιταλισμό υφίστανται η Κούβα.

Ανάμεσα στα 3 επίπεδα και στις βαθμίδες των 3 επιπέδων υφίσταται, υπάρχει και δρα μια σχέση ενότητας και διαφοράς ή σχέση ενότητας και αντίθεσης, σχέση ενότητας των αντιθέτων που είτε οδηγεί σε μια εμφάνιση / διαδικασία του καθαυτού/ διεαυτού , είτε σε μια αντίστροφη διαδικασία της ιστορικής σχάσης.

Όπως όλοι οι κομμουνιστές σε μεγάλο βαθμό έχουν ένα δικό τους κομμουνισμό: Ο δικός μου κομμουνισμός είναι ο ελευθεριακός κομμουνισμός της άμεσης δημοκρατίας σε όλα τα επίπεδα, μιας κομμουνιστικής δημοκρατίας που δεν θα είναι αναίρεση της αστικής δημοκρατίας, αλλά  η διαλεκτική υπέρβαση του , σε μια  άμεση δημοκρατία των ελεύθερων συνεταιρισμένων παραγώγων.

Κόμμα

 Μιλάμε για  το κομμουνιστικό Κόμμα ή για τα κομμουνιστικά κόμματα που είναι τόσα όσοι και οι κομμουνισμοί. Με κοινή ρίζα  το Λενινιστικό κομμουνιστικό Κόμμα , που αποτέλεσε το αρχέτυπο για όλα τα κομμουνιστικά κόμματα , αν και ως κόμμα νέου τύπου , ως κόμμα των επαγγελματιών επαναστατών,  δεν υπήρξε παρά μόνο λίγα χρόνια και μόνο στην Τσαρική Ρωσία και στα πρώτα χρόνια της ΕΣΣΔ.  Όσα ορθόδοξα σοβιετικά κομμουνιστικά κόμματα είχαν ή έχουν άμεση αναφορά παράδοσης σε σύντομο χρονικό διάστημα σε μεγάλο βαθμό απέκτησαν άλλο χαρακτήρα από το κόμμα της επαναστατικής πρωτοπορίας και έγιναν μαζικά κομμουνιστικά κόμματα που συσπείρωσαν πλατιές μάζες και όχι μόνο την πρωτοπορία.

Ας σημειωθεί πως στις σημερινές συνθήκες υπάρχουν ή ξαναεμφανίζονται δυνάμεις  αριστερές, κομμουνιστικές δυνάμεις που  απέναντι στο ολοκληρωτικό καπιταλισμό , απέναντι στην οργανωμένη επιθετικότητα του προτάσσουν μια επιστροφή στο λενινιστικό μοντέλο , είτε ως κόμμα φρούριο , είτε ως το κόμμα συνείδηση ενός μετώπου.

Προσωπικά έχω τις αμφιβολίες μου για την δυνατότητα της επιστροφής στο λενινιστικό κομμουνιστικό μοντέλο και σίγουρα για την δυναμική που δύναται να αναπτύξει το εν λόγω μοντέλο σε όλη την ευρύτητα του.  Η παραγωγή και η αναπαραγωγή του κομμουνισμού του 20ου αιώνα, που έχει ολοκληρώσει , έχει στερέψει από τις δυναμικές  που είχε.

  Η λεγόμενη κομμουνιστική επαναθεμελίωση στην δική μου οπτική δεν θα χει ως βάση τα κομμουνιστικά κόμματα, μπορεί να μην έχει καθόλου κόμματα και σίγουρα δεν θα έχει ως βάση ή αρχετυπική ιδέα το λενινιστικό μοντέλο.

Μέτωπο

Και πιο συγκεκριμένα το αντικαπιταλιστικό μέτωπο,  με το αντίστοιχο αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα, ένα μαζικό δημοκρατικό μέτωπο. Ένα αντικαπιταλιστικό μέτωπο που δύναται να οργανώσει τις λαϊκές μάζες στο αγώνα που κάνουν για να εξασφαλίσουν και να διευρύνουν τα δικαιώματα τους, με στόχο την κατάκτηση της εξουσίας από τις λαϊκές μάζες.

Ένα αντικαπιταλιστικό μέτωπο/ πρόγραμμα/ κίνημα / κόμμα που αντικειμενικά και υποκειμενικά παίρνει το χαρακτήρα σύγκρουσης με το καπιταλιστικό σύστημα και από αυτή την οπτική ταυτίζεται ή ενώνεται με το κομμουνιστικό κίνημα της εποχής μας.  Με ερώτημα και πρόθεση,  την διαλεκτική μεταβολή του αντικαπιταλιστικού μετώπου σε ένα   μαζικό δημοκρατικό αντικαπιταλιστικό κόμμα.

Με βάση αυτή την οπτική δύναται ,  είναι αναγκαιότητα να ερευνηθούν οι δυνατότητες και οι δυναμικές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ , που παρά τα λάθη και τις ανεπάρκειες, είναι το πλέον  πετυχημένο παράδειγμα αντικαπιταλιστικού μετώπου

avatar

Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση