για την δολοφονία του Σουλεϊμανί

Το κράτος των ΗΠΑ με την δολοφονία του Ιρανού Σουλεϊμανί επιχειρεί να σταματήσει την δράση του Ιράν στην περιοχή. Ο Σουλεϊμανί ήταν αυτός που ήταν η ψύχη- ο κεντρικός,  ιθύνους  νους-  αυτής της παρέμβασης του Ιράν.

Παρόλο που ο ίδιος ο Σουλεϊμανί , και με την έγκριση των ΗΠΑ,  είχε παίξει σημαίνοντα ρόλο ενάντια στο Isis. Ταυτόχρονα όμως προωθούσε την πολιτική και στρατιωτική παρουσία και παρέμβαση των Ιρανών σε βάρος των Αμερικάνικων συμφερόντων.

Η δολοφονία του στέλνει μήνυμα και στους πάνω και στους κάτω: Το κράτος των ΗΠΑ παραμένει το παγκόσμιο αφεντικό, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Δίνει μήνυμα και στο ίδιο το Ιράν πως έχει απλώσει τα χέρια του πέρα από το στρώμα του. Το μεγάλο διακύβευμα   παραμένει το Ιράκ με την ισχυρή παρουσία Σιιτών. Ας σημειωθεί πως το ίδιο το κράτος των ΗΠΑ με την επέμβαση τους το 2003 έδωσαν χώρο στους Ιρανούς να παίξουν ρόλο στο Ιράκ.

Η  στρατιωτική  απάντηση που έδωσε το Ιράν σε αυτή την φάση κινείται σε αυτό το διαπιστωμένο συσχετισμό δύναμης, αναδεικνύοντας τα ασύμμετρα και ανισόμετρα χαρακτήρα που έχει η σχέση του Ιράν με τις ΗΠΑ και τις άλλες ιμπεριαλιστές χώρες,  στα πλαίσια του παγκόσμιου καταμερισμού δύναμης.

Μου είναι μάλλον δύσκολο να φανταστώ μια άλλου τύπου στρατιωτική απάντηση , μια απάντηση  που θα κοιτάζει στα ματιά τις ΗΠΑ. Εξάλλου νομίζω πως το Ιράν με το πανάρχαιο πολιτισμό του- παρά το σχετικό θρησκευτικό και εθνικιστικό φανατισμό του- διέπεται από ένα ρεαλισμό και μια σύνεση, ουδέποτε προχώρησε ή στήριξε κτυπήματα τύπου 11ης Σεπτέμβρη.

Ας σημειωθεί δε πως ο Σιιτισμός του Ιράν αποτελεί μια  δύναμη αντίστασης απέναντι στους παγκόσμιους δυνάστες. Αυτό δεν την μετατρέπει σε δύναμη κοινωνικής χειραφέτησης ή δύναμη ανατροπής, ούτε δύναται να μετατραπούν.

Εκφράζει μια εθνικιστική αστική αντιιμπεριαλιστική οπτική που επιχειρεί με αυτήν την μέθοδο να ανεβεί στο παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας,, σε σχετικά οικονομικά και πολιτικά ανεξάρτητη θέση.

Ενώ στο εσωτερικό του μουσουλμανικού κόσμου ο Σιιτισμός του Ιράν αποτελεί μια σχετικά πιο λαϊκή και δημοκρατική εκδοχή μουσουλμανισμού σε σχέση με τον Σουνιτισμό, ιδιαίτερα το Σουνιτισμό της Σαουδικής Αραβίας , του Αφγανιστάν ,εννοώ τους Ταλιμπάν, και τον μεσαιωνισμό του Isis.

Ακόμη και η θέση των γυναικών είναι σε πολύ καλύτερη μοίρα σε σχέση με την θέση των γυναικών στο σουνίτικο κόσμο και ιδιαίτερα στην αντίπαλο Σαουδική Αραβία

 Σε ένα ιστορικό επίπεδο από την αρχή της διάκρισης μεταξύ του  Σουνιτισμού και του Σιιτισμού ο  τελευταίος ήταν ο μουσουλμανισμός των καταπιεσμένων, ο Σιιτισμός είναι ο μουσουλμανισμός των λαϊκών και επαναστατικών κινημάτων, για αυτό και γέννησε, δημιούργησε, μια πλειάδα από εξαιρετικά ενδιαφέρουσες περιπτώσεις ,που κάποιες από αυτές εξέφρασαν ένα παραγωγικό πλουραλισμό και  συναντήθηκαν  με την νεωτερικότητα και σε ένα βαθμό την αριστερά.

Σε αυτή την φάση όμως ο Σιιτισμός του Ιράν κινείται σε μια λογική έκφρασης και ενοποίησης του Ιρανικού και Σιιτικού κόσμου και δεν επιθυμεί να παίξει – ίσως και να μην μπορεί- ρόλο ηγεμόνα του μουσουλμανικού κόσμου, όπως το πράττει ο Ερντογάν ή όπως με ένα φονταμενταλιστικό τρόπο επιχείρησε ο  isis και πιο πριν η Αλ Κάιντα.

 Σε ένα βαθμό – με ρίζες και θεμέλια  όμως σουνίτικα – τόσο ο isis όσο και η Αλ Κάιντα, φιλοδοξούσαν να ενώσουν τον μουσουλμανικό κόσμο , πέρα από την διάκριση σουνιτισμού και σιιτισμού.

Κάτι τέτοιο- δίχως να έχω ολοκληρωμένη εικόνα- δεν γνωρίζω να εμφανίζεται στο Σιιτικό κόσμο, αυτό δεν συνεπάγεται πως όπου χρειαστεί δεν στηρίζουν κάποια σουνίτικα κινήματα, όπως πχ η Σιίτικη Χασμοπολάχ την Σουνίτικη Χαμάς στην Παλαιστίνη.

Επίσης σε ένα ακόμη ιστορικό δομικό βάθος  η αντίληψη των ΗΠΑ-  ο μανιχαϊσμός των ΗΠΑ έχει σαφείς Ιρανικές ρίζες – όπως άλλωστε συμβαίνει  σε ολόκληρο το δυτικό κόσμο, και από αυτή την οπτική μάλλον η δύση χρωστάει στο Ιράν

avatar

Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση