για την εκλογή του προέδρου της Δημοκρατίας

Ο Πρωθυπουργός με την πρόταση της Αικατερίνης Σακελλαροπούλου : Α) Παίζει το χαρτί της πολιτικής συναίνεσης και της στροφής στο μνημονιακό κέντρο.  Β) Στριμώχνει το ΚΙΝΑΛ, η υποψηφία κινείται στο πολιτικό περίγυρο του Βενιζέλου, και το ΣΥΡΙΖΑ  που την είχε βάλει πρόεδρο στο ΣτΕ.  Γ)Παίζει το χαρτί του έμφυλου με ένα τρόπο απολύτως προβλέψιμο.  Δ) Αδειάζει η καρέκλα του προέδρου του ΣτΕ, μια καρέκλα που έχει περισσότερη εξουσία από αυτή του πρόεδρου της Δημοκρατίας.

Δεν με ενδιαφέρει το  προσωπικό ήθος και ύφος  της υποψηφίας πρόεδρου της Δημοκρατίας, φυσικά  έχουμε την  περίπτωση «αγκαλίτσας» που  θα πρέπει να μας βάλει σε σκέψεις αρνητικές,  αν και είναι στο χέρι της να μας διαψεύσει ευχάριστα.

Επίσης με αφήνει αδιάφορο που είναι γυναίκα, η πραγματική ισότητα των φύλων δεν εξαρτάται από το γεγονός που θα είναι πρόεδρος της Δημοκρατίας γυναίκα και ίσως αύριο Gay , Lesbian  ή  LGBT, όχι πως δεν έχει σημασία, αλλά να που η πραγματικότητα είναι πιο αμείλικτη.

Αλήθεια σε πόσες χώρες έχουμε γυναίκες πρωθυπουργούς και προέδρους της δημοκρατίας ; Μήπως σε αυτές τις χώρες οι γυναίκες και η LGBT δεν δέχονται ρατσιστικές διακρίσεις, ιδιαιτέρα αν ανήκουν στα φτωχότερα λαϊκά στρώματα. Μήπως σε αυτές τις χώρες  τα μεγάλα συμφέροντα δεν κάνουν ότι θέλουν; Μάλλον ισχύει και κατά συνέπεια το ταξικό επικαλύπτει τις άλλες αντιθέσεις και τις χρωματίζει.

Η πρόταση της Αικατερίνης Σακελλαροπούλου είναι μια άκρως στρατευμένη επιλογή στην υπεράσπιση των ταξικών συμφερόντων της καπιταλιστικής ολιγαρχικής κανονικότητας. Ιδιαίτερα  αν λάβουμε υπόψη και τις αποφάσεις που πήρε ως πρόεδρος του ΣτΕ, αποφάσεις σκληρά μνημονιακές, αποφάσεις προς όφελος των μεγάλων συμφερόντων , όπως πχ της Ελντοράντο στις Σκουριές., αποφάσεις υπέρ της πολιτική ελίτ.

Γενικότερα θα έλεγα πως δεν με αφορά η θέση του πρόεδρου της Δημοκρατίας, μια καθαρά συμβολική θέση ως εκφραστή του πολιτεύματος της προεδρευόμενης Δημοκρατίας. Πρόκειται για την  έμμεση εκλογή ενός  «μονάρχη» για 5 χρόνια, ενός «μονάρχη» σύμβολο ενός πολιτεύματος, σε αντίθεση με την εκλογή  πρόεδρου στην προεδρική δημοκρατία, όπου έχουμε την εκλογή ενός «μονάρχη» που κατέχει πραγματική εξουσία.

Η θέση του προέδρου σε μια προεδρική και προεδρευόμενη κοινοβουλευτική Δημοκρατίας είναι η κορυφή της ιεραρχίας του συστήματος της κοινοβουλευτικής ολιγαρχίας. Σε αυτό το σύστημα έχουμε το εκλεγμένο «μονάρχη» με ή χωρίς πραγματικές εξουσίες και  τον πρωθυπουργό σε θέση «αντιβασιλέα» ή σε θέση «βασιλέα» ή ακόμη χειρότερα  τυράννου.

Παρακάτω  έχουμε το κοινοβούλιο, αυτούς τους εκλεγμένους αριστοκράτες  που στην καλύτερη των περιπτώσεων δύναται να μετατραπούν σε εκπρόσωπους των κοινωνικών τάξεων.

 Ενώ ακόμη πιο  κάτω έχουμε την τοπική αυτοδιοίκηση που είναι μια τυπική αναπαραγωγή του κοινοβουλευτικού ολιγαρχισμού με κατά βάση εκφυλιστικά φαινόμενα.

 Στην βάση είναι οι πολίτες , αυτοί που δεν έχουν την πραγματική εξουσία ή καλύτερα την εξουσία τους την μεταβιβάζουν σε αλλότριους και αλλότρια συμφέροντα, αυτούς που από πολίτες,  μετατρέπονται σε υπηκόους.

Αποτελεί ζητούμενο και αναγκαιότητα η δημοκρατία, μια πραγματική- άμεση και έμμεση- δημοκρατία. Μια δημοκρατία που θα ξεκινά από τους τόπους εργασίας, τις γειτονιές , τους δήμους και τις κοινότητες, το κοινοβούλιο και την κυβέρνηση.  Δημοκρατία σημαίνει και συνεπάγεται την πραγματική εξουσία να την  κατέχει , να την έχει ο λαός, να την έχουν οι πολίτες.

Οποιαδήποτε μορφή εκπροσώπησης και αντιπροσώπευσης – όταν και εφόσον υπάρχει- θα έχει ένα στενό χρονικό διάστημα, με άμεσο ανακλητό χαρακτήρα, ενώ συχνά θα επιλέγεται ο τρόπο της κλήρωσης , έτσι ώστε η πλειοψηφία των πολιτών να παίρνει μέρος στην διοίκηση, να παίρνει μέρος στην διαχείριση, να παίρνει μέρος- να αναλαμβάνει την ευθύνη- της διακυβέρνησης της χώρας.

Σε αυτό το πλαίσιο, από αυτή την οπτική, δεν είμαι σίγουρος αν χρειάζεται ένας εκλεγμένος «μονάρχης», με ή χωρίς εξουσία. Αν χρειάζεται ή αν απαιτείται, ας κληρώνεται κάθε χρόνο- ένας ή μια – για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, για να συμβολίζει την διαρκή δημοκρατική  εναλλαγή στην εξουσία.

Αφήστε μια απάντηση