ένα χρόνο lockdown. Υπήρχε ή μήπως υπάρχει άλλος δρόμος.

    Ένα χρόνο lockdown , ένα χρόνο καραντίνα , με μάλλον λιγοστά και ανεπαρκή  αποτελέσματα.
Ναι ίσως να είμαστε καλύτερα από άλλες χώρες της ΕΕ, και αυτό παίζεται, αλλά είμαστε χειρότερα από χώρες που έχουμε περίπου τον ίδιο πληθυσμό , και η μια από αυτές είναι και πιο φτωχή και αποκλεισμένη από τις ΗΠΑ.

Ναι αναφέρομαι στην Κούβα , αλλά αν δυσανασχετείτε  από την Κούβα , από τα χαρακτηριστικά που είχε η Κούβα  τότε υπάρχει και το Ισραήλ ή και με αυτό έχετε πρόβλημα, πάντως δεν σας κόβω για υπερασπιστές του αγώνα των παλαιστινίων.
Το ότι είμαστε , αν είμαστε καλύτερα,  από την ΕΕ, αποδεικνύει την βαθιά αποτυχία της ΕΕ που ακολουθεί κατά πόδας την τεράστια αποτυχία των ΗΠΑ να αντιμετωπίσουν την πανδημία.  Η επιλογή τους εν τέλει να βάλουν στην ίδια μοίρα την οικονομία με την υγεία , για να στηρίξουν τα κέρδη και τα συμφέροντά τους,  δείχνει την ποιότητα τους ως κράτη και διακρατικές ολοκληρώσεις , δείχνει την ποιότητα του καπιταλιστικού συστήματος.
Την ίδια στιγμή  η  συνολική  αντιμετώπιση της πανδημίας , η εμπορευματοποίηση των δομών υγείας ,το εμπόρευμα  «φάρμακο και εμβόλιο» , τα συμφέροντα των μεγαλογιατρών που ταυτίζονται με τις πολυεθνικές , η ιατρική και η επιστήμη ως εξουσία και μέσο/ τρόπο καταστολής  δείχνει το διττό χαρακτήρα της ιατρικής/ επιστήμης. Από την μια ως αξία χρήσης ως θεραπαινίδα των ανθρώπων και της ανθρωπότητας και από την άλλη ως ανταλλακτική αξία  εμπορεύματος και  βιοεξουσίας, όπλο στα χέρια των ισχυρών για κέρδη και κυριαρχία.
Και αφού αποτύχαμε , αυτό δείχνει το νέο  lockdown το ρίξαμε στις ποιητικές μεταφορές τύπου Ο. Ελύτη και Γ. Ρίτσου   για τον ήλιο του εμβολίου που θα μας οδηγήσει στην απελευθέρωση.   Μάλλον ο «Μωυσής  Κ. Μητσοτάκης» ύστερα από Ικάριες μαλακίες έχασε την δύναμη του, και το χει ρίξει στις ευχές και στις ποιητικές μεταφορές.
Το ερώτημα  είναι απλό:  ,Μπορούσαμε να πάμε αλλιώς  δίχως να κινδυνεύουμε από την φτώχια, από την καταστροφή ή την αρρώστια ;  Δίχως να  γίνουμε πειραματόζωα μιας εξελιγμένης  μορφής βιοπολιτικής πειθάρχησης και ελέγχου;
Φυσικά και θα μπορούσαμε, μόνο που χρειάζονταν, χρειαζόμαστε μια άλλη κυβέρνηση ίσως και μια άλλη εξουσία.  Αλήθεια τι θα έκανε μια αντικαπιταλιστική κυβέρνηση και αντικαπιταλιστική εξουσία.
Καταρχάς μια υλική και οικονομική ενίσχυση των  δομών υγείας σε βαθμό παρόμοιο με την άμυνα της χώρας, άλλωστε τόσο η υγεία , όσο και η παιδεία είναι συστατικά της άμυνας της χώρας. Στην συνέχεια μια ολοκληρωτική αποεμπορευματοποίηση των δομών της υγείας και επίταξη ή και κρατικοποίηση   όλων των ιδιωτικών δομών υγείας. Την οικοδόμηση ενός δικτύου  πρωτοβάθμιας υγείας σε κάθε γειτονιά, εργοστάσιο, σε κάθε μαζικό χώρο εργασίας. Μια  παλλαϊκή  κινητοποίηση  έτσι ώστε να γίνει ενεργή η συνεχή  ιχνηλάτευση και έρευνα. Απομόνωση  των κρουσμάτων και του περίγυρου τους σε ξενοδοχεία, αποσυμφόρηση των φυλακών και ένταξη των μεταναστών και των προσφύγων στην κοινότητα, κατάργηση των camp. Κλείσιμο  των συνόρων και μαζικός κοινωνικός τουρισμός για την πλειοψηφία του λαού. Έλεγχος σε χώρους εργασίας, κατανάλωσης, ΜΜΜ. Λειτουργία των σχολών και των σχολείων με τρόπο που θα μειώνει την δυνατότητα του ιού να μολύνει, μέχρι 15 μαθητές άνα τάξη.  Μαζικός εμβολιασμός με εμβόλια απόλυτα ασφαλή για τον πληθυσμό, στο βαθμό που είναι αναγκαίος και ύστερα από  συζήτηση ειδικών και μη-ειδικών και πέρα από την οπτική της εξουσιαστικής πανσοφίας των ειδικών.
 Μέσα από αυτή την διαδικασία δεν θα είχαμε, γενικευμένα lockdown  και παράλληλα θα υπήρχε μια στοχευμένη  δράση  με νομίζω τεράστια αποτελεσματικότητα.
Όχι δεν προτάσσω μια οπτική ενός σοσιαλισμού σε μόνο μια χώρα αλλά ταυτόχρονα αρνούμαι την οπτική ή την μοιρολατρία να περιμένω την  παγκόσμια επανάσταση.   Δεν υπάρχουν και πολλά  περιθώρια πλέον  να παίζουμε κατενάτσιο…,

Αφήστε μια απάντηση