ΓΙΑ ΤΟ ΙΡΑΝ….

Στην Φώτο η αδικοχαμένη Νέντα Αγκά-Σολτάν

Αρκετά μεγάλη κουβέντα γίνεται για το Ιράν. Νομίζω πως τα πράγματα είναι πιο απλά απ’ ότι τα βλέπουμε. Έχουμε μια βαθιά κρίση στην κορυφή της ισλαμικής ηγεσίας, τόσο στην πολιτική, όσο και στην κληρική ηγεσία της. Αυτή η κρίση στην κορυφή, συναντάτε με την εξέγερση των ιρανικών μεσοστρωμάτων και της Ιρανικής νεολαίας, διαμορφώνοντας ένα εκρηκτικό κλίμα.

Εξεγερμένη νεολαία και μεσοστρώματα που στο πρόσωπο του Μουζαβί βρήκαν τον πολιτικό εκφραστή τους. Έναν εκφραστή , σάρκα από την σάρκα, της Ισλαμικής Σιίτικης ηγεσίας που «έσφαξε» την λαϊκή επανάσταση του 1979. Ίσως έναν τίμιο και ειλικρινή εκφραστή της ισλαμικής βοναπαρτίστικης ηγεσίας που «έκλεισε» τον επαναστατικό κύκλο με μια αντεπανάσταση. Έναν ηγέτη που στηρίζεται από τον Ραρσφαζανί , ένα συντηρητικό κληρικό που συγκρούεται με την σημερινή ηγεσία του ιερατείου του Χαμεϊνί.

Φυσικά καμία αυταπάτη δεν πρέπει να υπάρχει για τον «αντι- ιμπεριαλιστή» Αχμαντινετζάντ , Πρόκειται για έναν ηγέτη που κινείται στα όρια του ισλαμικού λαϊκισμού, στα όρια ενός νεοφασισμού. Έναν ηγέτη που στηρίζεται στα οικονομικά και πολιτικά δίκτυα των Σιιτών μικροαστών που κινούνται γύρω από το ισλαμικό κράτος. Το ότι δίνει κάποια τρίμματα στην φτωχολογιά δεν το κάνει «επαναστάτη», έλεος σύντροφοι….

Σε κάθε περίπτωση , η εξέγερση στο Ιράν πρέπει κριτικά να στηριχθεί. Πρόκειται για μια δημιουργική εξέγερση ενός πλήθους που θέλει να ζει διαφορετικά από τι τώρα. Αυτό από μόνο του φτάνει να εκφραστεί η συμπάθια και η αλληλεγγύη μας.

Φυσικά όλοι μας ξέρουμε πως αυτό δεν φτάνει να μιλάμε για μια νέα λαϊκή αυθεντική επανάσταση…Έχει άλλους όρους και αλλά δεδομένα.. που αυτή την στιγμή απουσιάζουν εμφατικά!!!!!

Αφήστε μια απάντηση