Αρχείο ετικέτας ΒΙΒΛΙΑ

Το Πράσινο Βιβλίο

Του Μ. Καντάφι 

από το https://www.facebook.com/dargiros και το https://www.facebook.com/stergios.tsiormpatzis?pnref=story

Stergios Tsiormpatzis

Το αρχείο μου λέει ότι η ψηφιοποίηση έγινε 14 Μάη του 2011.

Ο κόσμος αλαλάζει για τη ΝΑΤΟϊκή “επανάσταση” που σαρώνει τη Λιβύη, ενάντια σε άλλον ένα “μισητό δικτάτορα”.

Αυτή τη μέρα, ο υποφαινόμενος ψηφιοποιεί Το Πράσινο Βιβλίο του Μουαμάρ Αλ Καντάφι, που γράφηκε το 1976 και είχε κυκλοφορήσει στα ελληνικά τα πρώτα χρόνια του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, το 1982.

Το προσθέτει στη βιβλιοθήκη του Αθηναϊκού Indymedia, αλλά για κάποιον “ανεξήγητο λόγο” σε λίγα λεπτά το βιβλίο εξαφανίζεται! Προσπαθεί επανειλημμένα να το αναρτήσει και πάλι, επικοινωνεί με το μέσο χωρίς καμία ανταπόκριση. Προφανώς η φιλο-ΝΑΤΟϊκή γραμμή που έχει κατά περιόδους αγκαλιάσει στοργικά το κίνημα στην Ελλάδα, “κατέλαβε” το Indymedia.

Αυτή ήταν και η τελευταία φορά που προσπάθησα να συνεισφέρω κάτι στο Indymedia. Σχεδόν 6 χρόνια μετά, το ξαναβρήκα σε έναν φάκελο, το επανεπεξεργάστηκα λιγάκι και το ανέβασα στη μεγάλη διεθνή βιβλιοθήκη Library Genesis. Ίσως μετά από όλες τις εξελίξεις που μεσολάβησαν, κάποιοι να ενδιαφέρονται.

http://libgen.io/book/index.php…

http://libgen.io/book/index.php?md5=B96F5BFA7BAA64F8F1633F7E661F043C

http://libgen.io/ads.php?md5=B96F5BFA7BAA64F8F1633F7E661F043C

 

Για το “τι να κάνουμε” του Α. Μπαντιού και Μ. Γκοσέ

Στο ΠΡΙΝ της προηγούμενης Κυριακής 11 Δεκέμβρη και στο  http://vivlio.blog/apokratikopoiisi-kommounismou-alain-badiou-348  ο φίλος και σύντροφος Γιώργος Λαουτάρης παρουσίασε το νέο βιβλίο του Α. Μπαντιού και του Μ. Γκοσέ  με τον χαρακτηριστικό  Λενινιστικό τίτλο: «Τι να κάνουμε» από τις εκδόσεις Πατάκης. Πρόκειται για ένα «φύση» και «θέση»  πλατωνικό διάλογο ανάμεσα σε ένα υποστηρικτή της κομμουνιστικής υπόθεσης και ιδέας και κριτικό του σοβιετικού κομμουνισμού,  όπως είναι ο Α. Μπαντιού, και σε ένα υποστηριχτή της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, και πρώην Καστοριαδικό.

Δεν πρόκειται να μπω στην ουσία του βιβλίου που δεν έχω ακόμη μελετήσει, αν και από μια πρώτη ματιά που του έριξα το βλέπω πως  έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Θα επιχειρήσω μια μετα/ανάγνωση του κειμένου του συντρόφου και φίλου Γιώργου Λαουτάρη δίχως να διαφωνήσω με το τι γράφει ο Γιώργος, δεν έχω ακόμη εικόνα του βιβλίου όπως είπα. Μετα/ανάγνωση που θα συσχετιστεί με το ζήτημα της κρατικοποίησης ή της αποκρατικοποίησης του κομμουνισμού, της έννοιας του κομμουνισμού και της σχέσης κομμουνισμού/ δημοκρατίας.

Το πρόβλημα για τον Α. Μπαντιού ήταν η κρατικοποίηση του Σοβιετικού Κομμουνισμού με την βίαιη αντικατάσταση της ατομικής ιδιοκτησίας από την κρατική. Μόνο που εδώ ο Α. Μπαντιού μπερδεύει ή ταυτίζει τον κομμουνισμό με αυτό που ζήσαμε στην ΕΣΣΔ. Ταυτίζει τον  κομμουνισμό με την μεταβατική κοινωνία μιας δικτατορίας του προλεταριάτου, και όχι γενικά με μια μεταβατική κοινωνία, άλλα την συγκεκριμένη εκδοχή της μεταβατικής κοινωνίας της ΕΣΣΔ και των άλλων σοβιετικών εκδοχών. Τον κομμουνισμό με τον ιστορικό σοσιαλισμό της ΕΣΣΔ, ενώ την ίδια στιγμή επιλέγει να υπερασπιστεί την πολιτιστική επανάσταση στην Κίνα ως μια μορφή μη -κρατικοποιημένου κομμουνισμού, όπως παλαιότερα είχε υπερασπιστεί τον κομμουνισμό του Πολ Ποτ, της «δημοκρατικής» Καμπότζης. Το θέμα για τον Α. Μπαντιού δεν είναι το τριτοκοσμικός σοσιαλισμός του, αλλά ο ακραιφνής πλατωνισμός του. Με αποτέλεσμα να θεωρεί τον κομμουνισμό μια κοινότητα, μια οργανική κοινότητα, και πλατωνικά να εξορίζει τις αντιφάσεις, τις αντιθέσεις, και την δημοκρατία. Με την δημοκρατία να την ταυτίζει με την πλατωνική δόξα των ιδιωτών και όχι με την παρουσία, την δυνάμει και ενεργεί παρουσία, και την δράση των πολιτών.

Θα συμφωνήσω όμως μαζί του πως τα νέα εγχειρήματα μιας μεταβατικής κοινωνίας προς τον κομμουνισμό, όπως και ο ίδιος ο κομμουνισμός, στο βαθμό που φτάσουμε σε αυτό το επίπεδο πρέπει και μπορεί να είναι μη- κρατικοποιημένος και ταυτόχρονα όμως δημοκρατικός.   Αμεσοδημοκρατικός και πολυκομματικός, δίχως να είναι αφελής και επίσης δίχως να θεωρεί πως δεν θα υπάρξουν στιγμές και διαδικασίες σύνθεσης αμέσου, έμμεσου, διαμεσολαβημένου και αδιαμεσολάβητου.   Τίποτε δεν προχωράει δίχως αντιφάσεις και αντιθέσεις, που συνθέτονται διαλεκτικά είτε ενώνονται στο ένα, είτε διαχωρίζονται επαναστατικά, είτε σε αντεπαναστατικές στιγμές οδηγούνται σε αποσύνθεση.    Το κράτος, η κοινότητα, η οικονομία και  η δημοκρατία δεν είναι ιδεολογήματα, ψευδείς συνειδήσεις, εκφράζουν, αντανακλούν και διασολαβούνται από τους υλικούς, βιοπολιτικούς και  ιδεολογικούς όρους ζωής. Κατά συνέπεια με τον ένα ή τον τρόπο πάντα θα εμφανίζονται σε σχέση ενότητας και αντίθεσης, έστω και αν δεν εμφανίζονται πάντα με τα «ίδια ρούχα».

Στην συνέχεια το κείμενο του Γιώργου Λαουτάρη  Συνέχεια ανάγνωσης Για το “τι να κάνουμε” του Α. Μπαντιού και Μ. Γκοσέ

Ε. Χ. Καρρ Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης 1917-1923

Η τολμηρότητα της προσπάθειας να γραφτεί μια ιστορία της Ρωσίας μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 είναι ολοφάνερη. Όσοι επομένως δείξουν κατανόηση για την προσπάθεια αυτή θα δείξουν και μια κάποια ανοχή για τα πιθανά λάθη στην υλοποίησή της.

Μία ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης γραμμένη από έναν Εγγλέζο χωρίς ούτε μαρξιστικές ούτε ρωσικές καταβολές φαίνεται ίσως πολύ ριψοκίνδυνο εγχείρημα. Πιστεύω ωστόσο ότι παρά το μέγεθος των προβλημάτων που προκύπτουν η προσπάθεια αξίζει τον κόπο.

3 Τόμοι

Συνέχεια ανάγνωσης Ε. Χ. Καρρ Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης 1917-1923