Αρχείο ετικέτας κομμουνισμός

με την ορμή και την νιότη της κομμούνας

Η κομμούνα ήταν η πρώτη επαναστατική εποποιία που ο επαναστατημένος λαός πήρε την εξουσία- έστω και σε μια πόλη- στις 18 Μάρτη του 1871 και κράτησε για 72 μέρες. Η κομμούνα του Παρισιού- το πρότυπο της δικτατορίας του προλεταριάτου για τους κλασικούς του μαρξισμού- ήταν μια αστική – τοποχωρικά- λαϊκή και λιγότερο εργατική- κοινωνιολογικά- εξέγερση των πολιτών και των λαϊκών μαζών. Μια εξέγερση που έδωσε την εξουσία στο δημότες, στις κομμούνες και στο δημοτικό συμβούλιο. Με πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου τον επαναστάτη Λουί Ογκίστ Μπλανκί. Συνέχεια ανάγνωσης με την ορμή και την νιότη της κομμούνας

Ζαπατίστας: Ένα πείραμα γενικευμένης κοινωνικής αυτοδιαχείρισης

Απέναντι στην λογική των “από πάνω”  γραφειοκρατικών  αποφάσεων όπως το είδαμε να συμβαίνει και στην περίπτωση της ΔΡΑΣΥ αλλά και στη πλειοψηφία των πολιτικών κινήσεων και ρευμάτων. Απέναντι στα μεταμοντέρνα ξεπλύματα της μνημονιακής ζωής, όπως το καταπαρταλιακό megalo “ποτάμι”. Άλλα και απέναντι στο εκφυλισμό της αυτοοργάνωσης και της κοινωνικής αλληλεγγύης όπως συμβαίνει με τις ΜΚΟ. Απέναντι σε όλα αυτά το αντίπαλο άκρο, το αντίπαλο δέος είναι η πρόταση, το πρόταγμα της γενικευμένης κοινωνικής αυτοδιαχείρισης στα πλαίσια ενός οικονομικού- κοινωνικού και πολιτικού γίγνεσθαι κοινοκτημοσύνης, που θα υπερβαίνει τόσο το κρατικό γραφειοκρατισμό, όσο και τον οικονομικό φιλελευθερισμό. Εκεί που όλα θα είναι κοινά και ελεύθερα, μια κατάσταση πραγμάτων που είναι συμβατή και δυνατή τόσο με τον ανθρώπινο πολιτισμό και εξέλιξη, όσο και με τις τεχνολογικές εξελίξεις. Μια κοινοτίστικη ισοελεύθερη διαχείριση πραγμάτων όχι απλώς από τους εργαζόμενους ή τον λαό, αλλά  από τις κοινότητες των ελεύθερων συνεταιρισμένων παραγωγών. Σε αυτή την πλανητική κατάσταση όπου η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση διαλύει χώρες και καταργεί πολιτικά και  κοινωνικά δικαιώματα, όπως στην Ελλάδα ή ένας κλασικός φασισμός από τα παλαιά σηκώνει κεφάλι, όπως στην Ουκρανία, το παράδειγμα, το πείραμα των Ζαπατίστας παραμένει φωτεινός φάρος, κοινωνικού πολιτικού μετασχηματισμού. Συνέχεια ανάγνωσης Ζαπατίστας: Ένα πείραμα γενικευμένης κοινωνικής αυτοδιαχείρισης

Τι είναι το παράδειγμα των ελεύθερων συνεταιρισμένων παραγωγών

Έχω καιρό τώρα που προσεγγίζω μια διαφορετικού τύπου κομμουνιστική επαναθεμελιωτική συνάντηση, ως οντολογική συνάντηση. Δηλαδή την συνάντηση της τάσης χειραφέτησης  με την καθολικότητα του όντος, δηλαδή ως αντικείμενο και ως υποκείμενο, δίχως να ταυτίζω αντικείμενο και υποκείμενο, όπως πράττει μια μορφή του χεγκελιανού μαρξισμού.   Συνέχεια ανάγνωσης Τι είναι το παράδειγμα των ελεύθερων συνεταιρισμένων παραγωγών