Αρχείο ετικέτας ΓΙΏΡΓΟΣ ΛΙΕΡΟΣ

Ένας υπαρκτά καινούργιος κόσμος

Ο σ Γιώργος Λιερός στο  πολύ ενδιαφέρον βιβλίο του «Υπαρκτός καινούργιος κόσμος»- Κοινωνική / Αλληλέγγυα και Συνεργατική Οικονομία(εκ: Εκδόσεις των Συναδέρφων-2012), εξετάζει τις δομές και της προοπτικές της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας στα πλαίσια του αντικαπιταλιστικού, ανταγωνιστικού κινήματος. Θεωρώντας τις δομές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας ως ένα βασικό τμήμα του κινήματος που καταργεί την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων, δηλαδή του κομμουνιστικού κινήματος. Συνέχεια ανάγνωσης Ένας υπαρκτά καινούργιος κόσμος

Η αναρχία εναντίον της ανομικής κατάρρευσης

Από την  ιστοσελίδα: efimeridadrasi.blogspot.gr

του Γιώργου Λιερού
Οι ελεύθεροι χώροι και η κοινωνική αλληλεγγύη εναντίον του αποκλεισμού και της κατάστασης εξαίρεσης· γα την αναγέννηση μιας συμβιωτικής κοινωνίας.
Το κοινωνικό συμβόλαιο έχει ακυρωθεί. Όχι από τα κάτω ή από τους αντιεξουσιαστές και την άκρα αριστερά, αλλά με πρωτοβουλία της πολιτικής και επιχειρηματικής ολιγαρχίας της Αθήνας και των Βρυξελλών. Όλο και περισσότερο η κατάσταση “εξαίρεσης” αποτελεί τον κανόνα.
Κατάσταση εξαίρεσης, ανομία, πόλεμος όλων εναντίον όλων, “κοινωνικός κανιβαλισμός”: πρόκειται για λέξεις ή φράσεις που περιγράφουν το ίδιο φαινόμενο το οποίο δεν έχει σε τίποτα να κάνει με τη συμβιωτική κοινωνία, την κοινωνία χωρίς κράτος για την οποία παλεύουμε.
Η κοινωνία χωρίς κράτος δεν είναι μια κοινωνία σε θεσμική αποσύνθεση, το εντελώς αντίθετο. Η άμεση δημοκρατία, η συνεργατική και αλληλέγγυα οικονομία, συνάδουν με πλούσιους, πολυεπίπεδους και ισχυρούς κοινωνικούς δεσμούς, με έναν επανανοηματοδοτημένο κόσμο, με αξίες ηθικά δεσμευτικές, με σφριγηλούς και λειτουργικούς δεσμούς, με ελεύθερους και περήφανους ανθρώπους που σέβονται το λόγο τους και την τιμή τους, και δεν ανέχονται κανενός είδους εξευτελισμό. Αυτά τα χαρακτηριστικά, κατά την πιο ευτυχισμένη περίοδο του είδους μας σύμφωνα με τον Ρουσσώ, επέτρεψαν στις αρχαϊκές κοινωνίες να ανθίζουν για χιλιάδες χρόνια χωρίς να έχουν ανάγκη το κράτος. Η ηθική ήταν πάντα ανάμεσα στις προτεραιότητες των αναρχικών του 19ου αιώνα. Για όποιον απλά θέλει να επιβάλλεται το δίκιο του ισχυρότερου, η παγκοσμιοποίηση και ο σύγχρονος καπιταλισμός είναι ο καλύτερος δυνατός κόσμος.