Αρχείο ετικέτας θεατρική παράσταση

Η ΜΑΥΡΗ ΤΣΑΡΙΝΑ

Όταν ένας τσάρος, σκλάβος του έρωτα, της σχέσης εξουσίας/ κυριαρχίας  που απορρέει από δαύτον, μεταβιβάζει την απόλυτη εξουσία του στην σκλάβα του, τότε τα πάντα είναι δυνατόν να ανατραπούν. Όπως την έπαθε ο τσάρος Βλαδίμηρος με την σκλάβα του Νάρδα που για να αποδείξει πόσο πολύ την αγαπά την κάνει τσαρίνα, η μαύρη τσαρίνα και αυτή  όχι μόνο απολαμβάνει την απόλυτη εξουσία της αλλά επιβάλει δικαιοσύνη. Την δικαιοσύνη των καταπιεσμένων, των σκλάβων και των γυναικών. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΜΑΥΡΗ ΤΣΑΡΙΝΑ

δεν πληρώνω, δεν πληρώνω

Απόσπασμα απ’ το βιβλίο:

“Σ’ έναν καπιταλιστή δεν πρέπει ποτέ να λες: «αχ, σας παρακαλώ, θα μπορούσατε λιγάκι να μου κάνετε λίγο χώρο ν’ αναπνεύσω κι εγώ; θα μπορούσατε να είστε λίγο πιο καλός, με λίγη περισσότερη κατανόηση; Ας συμφωνήσουμε…»

Όχι. Ο μόνος τρόπος για να μιλήσεις μαζί τους είναι να τους στριμώξεις στον καμπινέ, να τους χώσεις το κεφάλι μέσα στη λεκάνη και να τραβήξεις το καζανάκι. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να φτιάξουμε έναν καλύτερο κόσμο, ίσως με λιγότερο φανταχτερές βιτρίνες, ίσως με λιγότερες λεωφόρους, αλλά με λιγότερες λιμουζίνες, με λιγότερους απατεώνες. Τους πραγματικούς απατεώνες, αυτούς τους μισάνθρωπους με τις χοντρές κοιλιές. Κι έτσι θα είχαμε δικαιοσύνη.

Έτσι, εμείς που βγάζουμε πάντα το φίδι απ’ την τρύπα για τους άλλους, θα μπορούμε επιτέλους να σκεφτούμε και τον εαυτό μας. Να κτίζουμε σπίτια που να ανήκουν σε μας… να ζούμε μια ζωή που θά ‘ναι ολότελα δική μας. Να ζούμε σαν ολοκληρωμένοι άνθρωποι τέλος πάντων. Να ζούμε σ’ έναν κόσμο όπου η επιθυμία σου να γελάσεις, ξεσπάει από μέσα σου σα γιορτή, η επιθυμία να παίξεις και να γιορτάσεις… κι επιτέλους να κάνεις μια δουλειά που να σ’ ευχαριστεί… σαν κανονικοί άνθρωποι κι όχι σαν ζώα που ζουν και υπάρχουν χωρίς χαρά και φαντασία.

Ένας κόσμος όπου μπορεί κανείς να δει ξανά ότι υπάρχει ακόμη ένας ουρανός… τα λουλούδια που ανθίζουν… ότι ακόμα υπάρχει άνοιξη… και τα κορίτσια που γελούν και τραγουδούν. Και όταν μια μέρα πεθάνεις, δε θα πεθάνεις σα γέρος, πεταμένος σα στιμένη λεμονόκουπα, αλλά σαν άνθρωπος που έζησε ελεύθερος κι ευχαριστημένος μαζί με τους άλλους ανθρώπους…” Συνέχεια ανάγνωσης δεν πληρώνω, δεν πληρώνω

Το “άντρες έτοιμοι για όλα” άλλα ελληνικά

Εψές το βράδυ είδα την ελληνική  θεατρική μεταφορά του «άντρες έτοιμοι για όλα» στην παρακμιακή κρισιακή μικροαστική Ελλάδα, των γνωστών Παπαθανασίου και Ρέππα, ρεφορμιστής θα μου πείτε..χα, χα. Το στόρι γενικά γνωστό: η ανεργία στην  γνωστή ταινία και η οικονομική δυσπραγία στην Ελληνική  θεατρική μεταφορά «αναγκάζουν» κάποιους άνδρες  να κάνουν αντρικό στριπτίζ προς τέρψιν των ίδιων και των γυναικών. Παράλληλα στην ελληνική μεταφορά εξελίσσονται μια σειρά ιστοριών ερωτικού περιεχομένου που συνδέονται και με κάποια αντρικά/ πατριαρχικά  στερεότυπα…     Συνέχεια ανάγνωσης Το “άντρες έτοιμοι για όλα” άλλα ελληνικά