Αρχείο ετικέτας κομμουνισμός ως οντολογία

Φράχτες : Συγκυριακό;; όχι Βέβαια !!!!

Η «ελεύθερη» αγορά από την μια και η «ελεύθερη», «ανοικτή» κοινωνία σε όλο της το μεγαλείο. Φράχτες και δολοφονίες προσφύγων από την μία. Ανοικτή αγορά κυριακάτικα από την άλλη. Αντίφαση, όχι το ένα οδηγεί στο άλλο. Για να μην πω πως λειτουργούν συμπληρωματικά, δηλαδή το ένα δεν στέκεται δίχως το άλλο.   Όποτε για να υπάρχει το ένα, η ανοικτή αγορά- λόγου χάρη- πρέπει κάποιοι να σκοτώνονται στις βομβαρδισμένες πόλεις και κάποιοι να πνίγονται στο Αιγαίο. Αλλά ας τα δούμε ένα, ένα. Καπιταλισμός και φράχτες πάνε μαζί ή καλύτερα φράχτες και ταξική κοινωνία πάνε μαζί. Ας δούμε τι έγραφε ο Ρουσσώ, αυτός ο θεωρητικός εκφραστής των μικροαστικών ριζοσπαστικών τμημάτων της Γαλλικής Επανάστασης για αυτό στην «καταγωγή της κοινωνικής ανισότητας»: «Ο πρώτος που έχοντας περιφράξει ένα κομμάτι γης, σκέφτηκε να πει: Αυτό είναι δικό μου, και βρήκε ανθρώπους αρκετά αφελείς ώστε να τον πιστέψουν, υπήρξε ο πραγματικός ιδρυτής της κοινωνίας των πολιτών. Από πόσα εγκλήματα, πολέμους, φόνους και από πόσες αθλιότητες και αίσχη θα είχε απαλλάξει το ανθρώπινο γένος εκείνος που ξεριζώνοντας τους πασσάλους ή σκεπάζοντας το χαντάκι θα φώναζε στους συνάνθρωπους του: ‘’ Μην ακούτε αυτόν τον αγύρτη. Χαθήκατε αν ξεχάσετε πως οι καρποί ανήκουν σε όλους και η γη δεν ανήκει σε κανένα». Συνέχεια ανάγνωσης Φράχτες : Συγκυριακό;; όχι Βέβαια !!!!

μπροστά στο ιερό καθήκον μας

Θα αποφύγουμε τελικά τον πόλεμο; Και αν τον αποφύγουμε με τι κόστος θα το πράξουμε; Και αν μπλεχτούμε, πια πλευρά θα επιλέξουμε; Ή μήπως όλα αυτά είναι αυταπάτες, μιας πραγματικότητας που τίποτε δεν έχει να κάνει με μια έλλογη πραγματικότητα, όπως θα ήθελε ο Χέγκελ; Και κατά συνέπεια τον ζούμε τον πόλεμο ή μια εκδοχή του και θα ζήσουμε κι άλλα, ακόμη χειρότερα, μέχρι να βάλουμε μυαλό ή μέχρι να αποφασίσουμε πως μπορεί να γίνουμε κάτι διαφορετικό από τι είμαστε. Συνέχεια ανάγνωσης μπροστά στο ιερό καθήκον μας

«Ομότιμη προοπτική» και «Γενική διάνοια»

Σε αυτό μου το κείμενο θα επιχειρήσω μια συμπληρωματική  μελέτη δυο πολιτικών δοκιμίων που ξεκινούν την διαφορετική αφετηρία, συναντιούνται σε ένα σημείο, για να ξαναχωρίσουν στο τέλος. Ενώ θα επιχειρήσω να διατυπώσω ένα κάπως διαφορετικό δρόμο συνάντησης, άρσης, και υπέρβασης.

Το ένα βιβλίο είναι «Ο Μαρξ γεννήθηκε νωρίς» του Γιώργου Ρούση από τις εκδόσεις Γκοβόστη. Ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε το 2008 και αφιερώνεται στην γενιά- την χαμένη γενιά- των 700€. Η τραγική ειρωνεία είναι πως σήμερα το 2014, η γενιά των 700€ θεωρείται προνομιούχος, καθώς η τότε γενιά των 700€ έχει γίνει γενιά των 300 €.

 Το δεύτερο βιβλίο είναι ο συλλογικός τόμος  με τίτλο « Πέρα από το κράτος και την αγορά- Η ΟΜΟΤΙΜΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ»  από τις Βορειοδυτικές εκδόσεις που κυκλοφόρησε το 2014. Ας ξεκινήσω από το παλαιότερο χρονικά, δηλαδή το βιβλίο: «Ο Μαρξ γεννήθηκε νωρίς» και στην συνέχεια θα καταπιαστώ με το τόμο του ρεύματος της «ομότιμης παραγωγής». Συνέχεια ανάγνωσης «Ομότιμη προοπτική» και «Γενική διάνοια»