Αρχείο ετικέτας ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΟΥΜΑΝΙΣΜΟΣ

Με τον κριτικό ορθολογισμό επέναντι στην κύβερνηση , την καταστολή και το υγειονομικό απαρχάιντ

Στο https://argiros.net/?p=8551 παρουσίασα το βιβλίο του Νίκου Τζ. Σέργη “Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ,  Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΜΙΑΣ ΕΠΙΔΗΜΙΑΣ”

Την Κυριακή 21 Νοέμβρη στο ελευθεριακό εργαστήρι F 451 το παρουσιάσαμε μαζί με τον συγγραφέα με μεγάλη θαρρώ επιτυχία.

Την επόμενη μέρα στο φατσοβιβλίο έγραψα σχετικά

“Τι να πρωτοπώ για αυτή την πολύ όμορφη και με μεγάλη επιτυχία εκδήλωση χθες βράδυ στο ελευθεριακό εργαστήρι F451 στο Άλσος.
Μιλάω για την παρουσίαση του βιβλίου του Νίκου Σέργη Ο Πολιτικός Ανθρωπισμός σε κίνδυνο η διαχείριση μιας επιδημία, με ομιλητές της αφεντιά μου και τον Νίκο Τζ. Σέργη.
Ήταν η πρώτη ανοικτή εκδήλωση ύστερα από την καταιγιδα των lockdown και πέρασαν από αυτή γύρω στα 60 άτομα.
Η συζήτηση ζωντανή, με επιχειρήματα, έθεσε σε μεγάλο βαθμό τον δάκτυλον επί (εις) τον τύπον των ήλων.
Δεν ήταν σε καμία περίπτωση ούτε σύναξη ψεκασμενων , ούτε αρνητών , ούτε πιο πολύ ακροδεξιών,
αλλά ανθρώπων που αγωνιούν, αγωνίζονται και ελπίζουν πως δεν θα γίνουν θύματα, όχι μόνο θύματα του ιού αλλά ούτε της εξουσίας και των κυβερνήσεων που με πρόσχημα τον κορονοιο επιχειρούν να βάλουν χαλινάρι, να αλλάξουν τα δεδομένα και την ατζέντα προς όφελος τους.
Δεν θα πω πως έχασαν, όσες δυνάμεις, άνθρωποι , συναγωνιστες και σύντροφοι/ ες που δεν ήρθαν. Έκαναν και κάνουν τις επιλογές τους.
Το πρόβλημα είναι πως ίσως έμμεσα και ασυνείδητα με αυτό το τρόπο να επιλέγουν στρατόπεδο στα πλαίσια ενός εμφυλίου που οι εξουσιαστές και η κυβέρνηση έχει δημιουργήσει, χάρη της ουδέτερης επιστήμης , αυτής της καπιταλιστικής επιστήμης , όπως το έθεσαν την εποχή τους οι αυτόνομοι της Ιταλίας. Και άλλοι φυσικά επιλέγουν συνειδητά αυτό το δρόμο, αυτή την στάση, την εν λόγω θέση.
Φυσικά δεν θέλω να πιστεύω πως θα δουν τον εαυτό τους σε αυτό που λέω άνθρωποι και σύντροφοι που για τον ένα ή τον άλλο λόγο δεν μπόρεσαν να έρθουν. Αν όμως οι λόγοι της απουσίας ήταν πολιτικοί σε αυτή την όμορφη διαλογική συζήτηση, τότε το λιγότερο κάνουν λάθος.
Ας είναι η ζωή προχωράει είτε με αυτούς είτε με εμάς, είτε με όλους και εν απουσίας τους, μας.
Οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες πριν αρχίσει η εκδήλωση , για άκρως ευνόητους λόγους.”

Μια μέρα μετά ηρθε η θιγμένη , οργισμένα ειρωνική και σε ενα βαθμό γελιογραφική απάντηση αγαπητού  συντρόφου :

“Το ακούσαμε κι αυτό! Επέλεξαν στρατόπεδο στο πλάι των εξουσιαστών και του Κούλη επειδή δεν πήγαν στην παρουσίαση ενός βιβλίου! Και μάλιστα, οι κακομοίρηδες, είναι και λίγο χαζούληδες, αφού το διάλεξαν το στρατόπεδο “ίσως έμμεσα και ασυνείδητα”. Τι και αν σε κάποιους τους έχει βγει η ψυχή να φωνάζουν (και να πράττουν) ενάντια στην εξουσία και την κυβέρνηση που μπροστά σε μια υγειονομική κρίση τεράστιων διαστάσεων (ή όχι;) παίζει τον σταθερό της ρόλο να προστατεύει τα συμφέροντα των αστών και ξέρει μόνο από ιδιωτικοποίηση και καταστολή; Τι και αν κάποιοι της «καταφατικής αριστεράς» έσπασαν με μεγάλο κόπο και τίμημα τις απαγορέψεις στον δρόμο… Τι κι αν κάποιοι, πχ. υγειονομικοί, έχουν λιώσει μέσα στα νοσοκομεία «στη δουλειά και στον αγώνα»  που μας λέει κι ο Νταλάρας… Δεν κατάλαβαν ότι δεν κρίνεται από αυτά η ταξική πάλη αλλά από το αν συμμετείχαν σε αυτή την “όμορφη διαλογική συζήτηση”;
Εγώ πάντως έχω τη χαρά να μην ανήκω στους χαζούς, είμαι καραμπινάτος οπαδός του Κούλη· τυχαίνει να το έχω διαβάσει και δεν πήγα στην παρουσίαση ενός βιβλίου που λέει ότι εμβολιασμός χωρίς συναίνεση είναι «βιασμός»,* ότι η λύση σε όλα τα μυστήρια αυτής της πανδημίας κρύβεται μάλλον στα οικονομικά συμφέροντα των φαρμακευτικών και διαδικτυακών εταιριών, ότι δεν πρέπει να σκάμε για έναν ιό που ανήκει στη κατηγορία του κοινού κρυολογήματος, ότι είμαστε πειραματόζωα· ενός βιβλίου που μας καλεί σε νιτσεϊκού τύπου αναθεώρηση και συγχρόνως μας ενημερώνει ότι από την οικονομική κρίση θα σωθούμε επενδύοντας στη γνώση, δλδ στα πανεπιστήμια (μιλάμε έσπασαν τα κοντέρ τη ριζοσπαστικότητας και της αντισυστημικότητας). Και λέει και πολλά άλλα που βαριέμαι να απαριθμήσω. Αλλά τι τα θες, τι δουλειά έχω εγώ να μιλάω, ένας οπαδός του Κούλη. Αφού είπαμε, όποιος δεν πήγε τέτοιος είναι….
Αλήθεια όμως, σύμφωνα με ποια ήθη (αριστερά, ελευθεριακά, ό,τι θέτε) κανονίζεται ένα event (στο οποίο τυγχάνει να μιλάω εγώ κι ένας φίλος), και με βάση τη συμμετοχή τραβάω τη γραμμή μεταξύ προσκυνημένων και επαναστατών; Από πότε ένα βιβλίο ή ένα event γίνεται το Άγιο Δισκοπότηρο από το οποίο όποιος ιερόσυλος δεν τολμήσει να πιει (πόσο μάλλον να έχει διαφορετική άποψη για αυτό που σερβίρεται) καίγεται στο πυρ της αντίδρασης; Τελικά, ποιος τσουβαλιάζει και ποιος τσουβαλιάζεται;
Αλλά έχει και την πλάκα του…  Αφού λοιπόν εγώ ατομικά και με βάση τελείως υποκειμενικά κριτήρια μπορώ να χαράξω τα όρια στα στρατόπεδα του «εμφυλίου πολέμου», σηκώνω το γάντι και δηλώνω τα ακόλουθα:
Όποιος/α/@ δεν ήρθε στην προβολή του στεκιού για τις παρτιζάνες του ΔΣΕ επέλεξε το στρατόπεδο του εθνικού στρατού και του ιμπεριαλισμού.
Όποιος/α/@ δεν πήγε στην εκδήλωση της Αλιμούρας για την κατοικία επέλεξε να γίνει τσιράκι των κατασκευαστικών και του Gendrification.
Όποιος/α/@  δεν πήγε στην εκδήλωση της ΑΡΠΗ για το νερό είναι καραμπινάτο τσιράκι της ιδιωτικοποίησης.
(το ξέρετε ότι μπορώ να συνεχίσω για μέρες αλλά δεν θα το κάνω).
*αλήθεια, δεν σκεφτήκατε πώς ακούγεται αυτό σε μια γυναίκα που έχει υποστεί ή απειληθεί με βιασμό; Να τον ξεφτιλίσουμε και αυτόν τον όρο; Επίσης, τόσους γονείς ξέρω που έχουν εμβολιάσει χρόνια τώρα τα παιδιά τους (εννοείται χωρίς να τα ρωτήσουν). Αλήθεια, έχουν συναινέσει σε «παιδοβιασμό»;;;!!! ”

Δεν μπορούσα παρα να δώσω μια αξιοπρεπής απάντηση :

” Όταν τα πράγματα είναι τόσο βαθιά διχασμενα με συνειδητή δράση της κυβέρνησης, τότε ακόμη και η απουσία από μια παρουσίαση ενός βιβλίου που υποστηρίζει πως μπορούμε να πάμε πέρα από αυτό το διχασμό, είναι πολιτική πράξη επιλογής, εξαιρούνται αυτοί που για τον ενα ή τον άλλο τρόπο δεν μπόρεσαν.

Πάντως όλες οι εκδηλώσεις δεν είναι ίδιες, και σίγουρα με βάση την συγκυρία μια συζήτηση για το ΔΣΕ δεν έχει την ίδια βαρύτητα με ένα βιβλίο για την  αντιμετώπιση του κορονοϊού, την καταστολή και το υγειονομικό απαρτχάιντ.

Και ναι έτσι κάποιος έμμεσα και ασυνείδητα τοποθετείται, δεν έχει σχέση πάντως με το πόσο έξυπνος είναι, ούτε με μια γελοιογραφία κριτικής, ετσι φίλοι μου.

Φυσικά μπορει κάποιος να έχει τις οποίες διαφωνίες τους, και μπορεί, μπορούσε να τοποθετηθεί ακόμη και μέσα στην αιθουσα,έτσι λειτουργεί η διαλεκτική και ο πλουραρισμος.

Και από αυτή την στάση ίσως και να έχει δίκαιο το οποίος έχει την μύγα….

Ναι νιώθω λυπημένος από συντρόφους που δεν το περίμενα να πάρουν θέση στο διχασμό.

Το ερώτημα παραμένει πως ενώνουμε τον λαό ενάντια στην κυβέρνηση, αρνούμενοι τον εργαλειακο ορθολογισμο αλλά και τον ανορθολογισμο, υπερασπιζοντας ένα μάχιμο κριτικό ορθολογισμο.

Και κριτικός ορθολογισμός σημαίνει να βλέπεις συμπεριληπτικα τα ζήτημα και όχι ανταγωνιστικα, ένα βίβλιο που έχει την Α’ αποψη για το ρόλο των πολυεθνικών φαρμάκου δεν αποκλείει αλλά συμπεριλαμβάνει τον αγώνα για νοσηλευτών και των γιατρών για ένα σύστημα υγείας άκρως αξιοπρεπές. Το γεγονός πως δεν το αναφέρει δεν συμαινει πως στέκεται απέναντι και αδιάφορο.

Μια νιτσεικη επαναξιολογηση , δεν αποκλείει αλλά συμπεριλαμβάνει την ταξικη πάλη, άλλωστε αυτό δεν έκαναν και οι αυτόνομοι στην εποχή τους, σε μεγαλύτερο βαθμό απότι οι μπολσεβικοι σε σχέση με το spd. Επαναξιολογηση με βάση τον πολιτικό ουμανισμο και αυτό συμαινει και με βάση τον Μαρξ αλλά ευτυχώς όχι μόνο αυτό.

Λυπάμαι πως ο θυμός μετατρέπεται σε γελοιογραφία κριτικής, γιατί μόνο έτσι μπορώ να δω το πως τοποθετείται κάποιος απέναντι στο ζήτημα των ατομικών δικαιωμάτων, και το να μην κάνεις το εμβόλιο ειναι ενα τέτοιο δικαίωμα.

Τα ατομικά δικαίωμα, το δικαίωμα επάνω στο σώμα μου δεν είναι ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής αλλά δικαίωμα που βγαίνει από τα ανθρώπινα δικαιώματα και σίγουρα αλίμονο αν δεν υπάρχουν και στο σοσιαλισμό, και από αυτή την οπτική ναι είναι σαν βιασμός.

Αυτά τα ολίγα για κάποιους συντρόφους που είδαν τον εαυτό τους κάπου που εγώ δεν τους έθεσα.

Δεν κάνω αναφορά σε συγκεκριμένα  πρόσωπα  γιατί δεν ταυτίζεται με τον Κώστα, το Βαγγέλη, τον  Δημήτρη κτλ, που έγραψαν, αν έγραψαν κάτι, αφορά ένα πιο γενικό σύνολο.”

Δεν θα δώσω συνέχεια αντιγράφω μόνο την δική μου εισήγηση παρουσίαση του βιβλίου  για να γνωρίζουν οι κρίνοντες τι να δικάσουν και να καταδικάσουν. Συνέχεια ανάγνωσης Με τον κριτικό ορθολογισμό επέναντι στην κύβερνηση , την καταστολή και το υγειονομικό απαρχάιντ