Αρχείο ετικέτας σχόλιο

Η αριστερά της ευθύνης υπέρ της ισότητας στην ανεργία

Αυτοί της ΔΗΜΑΡ θέλουν και την πίτα γεμάτη και το σκύλο χορτάτο.  Θέλουν να είναι αριστεροί και μάλιστα δημοκράτες αριστεροί- εδώ ισχύει ότι και με την συγγνώμη και το φιλότιμο- και να γλύφουν την κυβέρνηση της τρόικας. Επιτέλους κατάλαβα τι σημαίνει αριστερά της ευθύνης. Να είσαι  και με το θύμα και  με το θύτη.

Τα λέω αυτά, ακούγοντας τον συμπαθή κατά τα άλλα Β. Μασσαλά στην συζήτηση στην ΠΕΔ Ηπείρου για τις απολύσεις. Εκεί λίγο, πολύ ήταν ο μοναδικός ίσως που στήριξε τις κυβερνητικές πολιτικές για τις απολύσεις στο δημόσιο. Αυτό και αν είναι αριστερή πολιτική.  Μάλιστα έφτασε στο σημείο να μιλάει  για την ισότητα των πολιτών απέναντι στην ανεργία. Δηλαδή ισότητα για αυτόν είναι όπως απολύονται στο ιδιωτικό τομέα να απολύονται και στο δημόσιο… Και αυτό ναι είναι αριστερή πολιτική.

Αντί ως Δημαρίτης να πιέσει το κόμμα του για να βάλει  κυβερνητικό βέτο στις απολύσεις στο ιδιωτικό τομέα. Να πιέσει να απαγορευτούν οι απολύσεις παντού(ναι αυτή θα ήταν μια πραγματική ισότητα) ή να πιέσει για επιδόματα ανεργίας που θα εξασφαλίζουν το ζην σε όλους τους άνεργους, για όσο κρατεί η ανεργία αυτός υπερασπίζεται την εκτόξευση των ανέργων από 1000000 που είναι τώρα, στο 1300000. Ω καιροί, ω ήθη.

Ναι αν αυτό λέγεται αριστερά και μάλιστα της ευθύνης, τότε προτιμώ να παραμείνω ανεύθυνος και ρομαντικός. Α και κάτι τελευταίο, αν σε 6 μήνες το ΣΥΡΙΖΑ αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας, εύχομαι να μην επιδείξει την ίδια υπεύθυνη στάση…, γιατί τότε καήκαμε, κυριολεκτικότατα

Επιστροφή για που;;;

Όταν έφευγα πριν μια βδομάδα για ένα πολύ ενδιαφέρον ταξίδι στην Κύπρο με μια ομάδα από ΑμεΑ και συνόδους- θα αναφερθούμε σύντομα σε αυτό το ταξίδι- η αγωνιζόμενη ΔΩΔΩΝΗ αντιστέκονταν ακόμη και το ΚΚΕ-ΠΑΜΕ δεν είχε κάνει μια πρωτοφανή προβοκάτσια ενάντια στο σωματείο Μετάλλου για να κερδίσει τις εκλογές, θα μιλήσουμε και για αυτό τις επόμενες μέρες.

Σήμερα επιστρέφοντας συναντάω μια ΔΩΔΩΝΗ σε χέρια ιδιωτικά(θα πούμε και για αυτό λίγα λογάκια αργότερα) , με τους αγωνιζόμενους κτηνοτρόφους να αγωνίζονται από τα έξω για να κρατάνε την φλόγα της αντίστασης ζωντανή. Και τους εργαζόμενους που  ούτε καν την τελευταία ώρα δεν αγωνίστηκαν να υποδέχονται με σκυμμένο- φοβισμένο κεφάλι και σώμα τους νέους εργοδότες.

Αύριο έχει απεργία  την δεύτερη μέρα της 48ωρης και σαν συνεπής εργαζόμενος θα απεργήσω. Μεθαύριο θα πατήσω το πόδι μου στην νέα ΔΩΔΩΝΗ για να δω  ιδίοις όμμασι τις νέες συνθήκες και τα νέα κατάσταση, μια κατάσταση που θα την περιέγραφα ως κατάσταση αντεπανάστασης….  Ένα γνωρίζω και το γνωρίζω καλά, οντολογικά θα έλεγα: Δεν πρόκειται να υποταχτώ όποιο και αν είναι το τίμημα…και αυτό ας το έχουν υπόψιν τους ο κάθε ενδιαφερόμενος….

Άντε λοιπόν καλώς σας ξαναβρήκα και καλούς αγώνες !!!!!!

After της γαμήλιας βδομάδας////

 

 Γλέντια,

έρωτας,

ταξιδάκια,

εικόνες που σε ταξιδεύουν στις ενδότερες των επιθυμιών, σε ένα «Σάββατο» που δεν τελειώνει ποτές. Σε μια συνάντηση- σε ένα ερώτημα- των πρωταρχικών στοιχείων της φύσης που μας μεταπλάθουν σε κάτι άλλο που η κανονικότητα μας έχει οδηγήσει.

Μα  είναι αλήθεια τούτη η ομορφιά;;

Ή ένα ψεύδος για να μας αποκοιμίζει

Εξαίρεση,  που

γεμίζει τις μπαταρίες στις μηχανές ή το μέλλον που ταξιδεύει για να μας συναντήσει; Η ομορφιά της ζωής, το ερωτικό χάδι, το άγγιγμα στο αύριο ή ένα παρατεταμένο σαββατοκύριακο για υποψηφίους μελλοθάνατους;

Και αν υπάρχει και αυτό θα πουν οι κυνικοί ή  οι απελπισμένοι!!!!!

Που χουν πάψει να ονειρεύονται Σάββατα, γιατί έχουν ξεχάσει τι θα πει δευτέρα

Και  κάποιοι άλλοι θα τραγουδάνε: «Σάββατο των Σαββάτων»;; σάβανο δίχως Κυριακή…., σάβανο δίχως Δευτέρα///\\\\

δευτέρα του κόπου και του ιδρώτα και της βιοπάλης…, Δευτέρα που κάνει τους άντρες, άντρες,,,  μα και τις γυναίκες, άντρες.

Επιστροφή λοιπόν στην κανονικότητα του εργάτη, με κίνδυνο να γίνει η κανονικότητα του άνεργου,,, μες στο χαμό  της μάνας- κρίσης///\\\\

Μικροαστέ θα σηκώσουν το χέρι κάποιοι φίλοι: ξεχνάς της ταξικής πάλης την ορμή και ονειρεύεσαι παραλίες και χαμάμια…….>

    Να με συγχωράτε σύντροφοι: ουδέποτε αγάπησα τα κολάρα , μα μήτε την φόρμα εργασίας του εργάτη,,,>>>

Ο κομμουνισμός μου  σε έρωτες, σώματα, νερά και εικόνες ταξιδεύει..μια διαρκή ροη, μια διαρκή επανάσταση αυθεντικών συναντήσεων…….