Αρχείο ετικέτας ψηφιακά αρχεία

Ε. Χ. Καρρ Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης 1917-1923

Η τολμηρότητα της προσπάθειας να γραφτεί μια ιστορία της Ρωσίας μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 είναι ολοφάνερη. Όσοι επομένως δείξουν κατανόηση για την προσπάθεια αυτή θα δείξουν και μια κάποια ανοχή για τα πιθανά λάθη στην υλοποίησή της.

Μία ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης γραμμένη από έναν Εγγλέζο χωρίς ούτε μαρξιστικές ούτε ρωσικές καταβολές φαίνεται ίσως πολύ ριψοκίνδυνο εγχείρημα. Πιστεύω ωστόσο ότι παρά το μέγεθος των προβλημάτων που προκύπτουν η προσπάθεια αξίζει τον κόπο.

3 Τόμοι

Συνέχεια ανάγνωσης Ε. Χ. Καρρ Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης 1917-1923

Ο ΘΙΑΣΟΣ

Μια από τις σημαντικότερες στιγμές του Ελληνικού Σινεμά, μια από τις καλύτερες Ελληνικές ταινίες όλων των εποχών…, στις 100 καλύτερες στην ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου,  ένα “ρόουντ-μούβι” στην Ελληνική ιστορία του 20ού αιώνα μέσα από ένα μπουλούκι, παράλληλα αναβιώνει ο μύθος των Αντρειδών.   

G.W.FR HEGEL “Η φαινομενολογία του πνεύματος”

τόμος 1 κ’ 2

Στο τέλος του σημειώματος μπορείτε να κατεβάσετε και τους δύο τόμους της φαινομενολογίας του πνεύματος. Το εισαγωγικό σημείωμα το πήραμε από το ιστολόγιο “Χέγκελ Πλάτων

Λόγος και πνεύμα

  • 1

Σε κάθε εποχή μπορεί κανείς να συναντήσει εκείνο το πάθος της δημιουργίας, που γεμάτο θυμό αντιπαρατίθεται, μέσα στον κόσμο των φαινομένων, με την υφιστάμενη επικράτηση του χάους και τείνει να ανακτά, ως έπαθλο, τον εαυτό του με τη μορφή της απόλυτης εναρμόνισης: σκέψης και Είναι. Πρωτίστως λοιπόν αυτό εκτυλίσσεται ωςασυμφιλίωτη εναντίωση του ανθρώπινου πνεύματος στα δογματικά αδιέξοδα της κοινοτοπίας και ως αυθεντικός αγώνας, ωςπόλεμος με το νόημα του Ηράκλειτου: αρχέγονη διάνοιξη του εν λόγω πνεύματος προς την ουσία του Είναι (του)· μια διάνοιξη που έχει τον χαρακτήρα της διαλεκτικής Είναι και μηΕίναι. ΣτηΦαινομενολογία του πνεύματος, ο Χέγκελ πυροδοτεί την έκρηξη του ως άνω πολέμου με όρους της φιλοσοφικής νεωτερικότητας: η φιλοσοφία πρέπει να αναπτυχθεί ως ο Λόγος που λέγει το Είναι, επιχειρώντας  να κατανοήσει το πραγματικό, λογικό πρόσωπο του κόσμου. Ένα τέτοιο λέγειν δεν έχει καμιά σχέση με την καθημερινή φλυαρία της μιας ή της άλλης αυθαίρετης υποκειμενικότητας, αλλά, πρώτα-πρώτα, είναι το γλωσσικό παίγνιο των πνευματικών μετασχηματισμών του ιστορικού Είναι του ανθρώπου ως ανθρωπότητας. Επομένως συνιστά ριζικές ανα-τροπές της σκέψης: δια-λογικές, ήτοι διαλεκτικές αναγωγές από τα άμεσα στα πιο περίπλοκα περιβάλλοντα ερμηνείας, κατανόησης και αντίστοιχων τρόπων του εντός του κόσμου υπάρχειν μας. Συνέχεια ανάγνωσης G.W.FR HEGEL “Η φαινομενολογία του πνεύματος”