«Intestellar»: «Οργή, οργή, για του φωτός την εκπνοή.»

Do Not Go Gentle Into That Good Night
Dylan Thomas (1914-1953)

Do not go gentle into that good night,

Old age should burn and rave at close of day;
Rage, rage against the dying of the light.

Though wise men at their end know dark is right,

Because their words had forked no lightning they
Do not go gentle into that good night,

Good men, the last wave by, crying how bright

Their frail deeds might have danced in a green bay,
Rage, rage against the dying of the light.

Wild men who caught and sang the sun in flight,

And learn, too late, they grieved it on its way,
Do not go gentle into that good night,

Grave men, near death, who see with blinding sight

Blind eyes could blaze like meteors and be gay,
Rage, rage against the dying of the light.

And you, my father, there on the sad height,

Curse, bless, me now with your fierce tears, I pray.
Do not go gentle into that good night,
Rage, rage against the dying of the light.[i]

Στο κείμενο μου «η  περιπέτεια του μέλλοντος» (https://argiros.net/?p=6658) παρουσίασα ένα βιβλίο για τις πιθανές προοπτικές των ταξιδιών στο σύμπαν, για τον αποικισμό των άλλων πλανητών, γαλαξιών. Ένα βιβλίο επιστημονικά, επιστημονικής φαντασίας, για να αντιμετωπιστεί μια ενδεχόμενη καταστροφή της ανθρωπότητας στην Γη, είτε από ανθρώπινα λάθη, είτε από το τέλος του ηλίου. Ένα βιβλίο για τα διαστρικά ταξίδια στο βαθμό που είναι το μέλλον του ανθρωπίνου είδους, όπως έχει υποστηρίξει και ο  Στίβεν Χόκινγκ Διαβάστε περισσότερα “«Intestellar»: «Οργή, οργή, για του φωτός την εκπνοή.»”

το “δέντρο” της ταράτσας του πάρκινγκ

Ε αφού ζούμε σε μια υπέροχη πόλη με λυμένα τα προβλήματα της ας τσακωθούμε για την αισθητική. Άλλωστε η αισθητική είναι η ηθική του μέλλοντος, όπως είπε και κάποιος, ενώ ο φασισμός εκτός των άλλων δεν είναι τίποτε άλλο από την αισθητικοποίηση της πολιτικής. Διαβάστε περισσότερα “το “δέντρο” της ταράτσας του πάρκινγκ”

εργάτες χωρίς αφεντικά ή εργάτες/ αφεντικά;;

Σε ένα κείμενο που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο μέλος του ΠΑΜΕ μεταξύ άλλων, κατηγορεί τους εργαζόμενους της ΒΙΟΜΕ ως αφεντικά. Και έχει δίκαιο σε ένα βαθμό. Οι εργαζόμενοι της ΒΙΟΜΕ παράγουν υπεραξία, εκμεταλλευόμενοι τον εαυτό τους και όχι μόνο αυτόν,  κρατώντας σε λειτουργία ένα εργοστάσια στα πλαίσια του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Διαβάστε περισσότερα “εργάτες χωρίς αφεντικά ή εργάτες/ αφεντικά;;”