ένα νέο εργατικό Σικάγο είναι δυνατό και εφικτό….

“Θα’ρθει μια εποχή που η σιωπή του τάφου μας θα είναι πιο ισχυρή από τις φωνές που στραγγαλίζετε σήμερα” Αύγουστος Σπάϊζ

Σπάιζ: “Λοιπόν, αυτές είναι οι ιδέες μου. Αποτελούν μέρος του εαυτού μου, δεν μπορώ να τις αποχωριστώ και δεν θα το έκανα ακόμα κι αν μπορούσα. Κι αν νομίζετε ότι μπορείτε να συντρίψετε αυτές τις ιδέες που κερδίζουν έδαφος κάθε μέρα και περισσότερο, αν νομίζετε ότι μπορείτε να τις στείλετε στην κρεμάλα -αν επιβάλλετε άλλη μια φορά τη θανατική ποινή σε άτομα που τόλμησαν να πουν την αλήθεια – και σας προκαλώ να μας αποδείξετε σε ποιο σημείο είπαμε ψέματα – σας λέω ότι αν ο θάνατος είναι η ποινή γιατί διακηρύχτηκε η αλήθεια, τότε θα πληρώσω το ακριβό τίμημα με περηφάνια και τόλμη! Φωνάξτε το δήμιό σας!”

Τζωρτζ Ένγκελ: “Μισώ και πολεμάω όχι τον καπιταλιστή σαν άτομο, αλλά το σύστημα που του δίνει τα προνόμιά του. Η μεγαλύτερή μου επιθυμία θα ήταν να μπορέσουν να αναγνωρίσουν οι εργάτες ποιοι είναι οι φίλοι τους και ποιοι οι εχθροί τους”.

Λινγκ: “Επαναλαμβάνω ότι είμαι εχθρός της τάξης που επικρατεί σήμερα και επαναλαμβάνω ότι θα την πολεμήσω με όλες μου τις δυνάμεις, όσο μπορώ ακόμα να ανασαίνω… Σας απεχθάνομαι! Απεχθάνομαι την τάξη σας, τους νόμους σας, την εξουσία σας που στηρίζεται στη βία. Κρεμάστε με γι’ αυτό!”

Εχτές γιορτάσαμε αγωνιστικά και στο δρόμο του αγώνα την πρωτομαγιά. Την επέτειο των αιματοβαμμένων εργατικών εξεγέρσεων στο Σικάγο του 1886 και των επιτυχημένων διεκδικήσεων των εργατών του Καναδά το 1872.

Δύο χρόνια νωρίτερα, το 1884, πάρθηκε στο συνέδριο της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Εργασίας η απόφαση να γίνουν την πρώτη Μάη του 1886 απεργιακές κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις στο Σικάγο, το μεγαλύτερο τότε βιομηχανικό κέντρο των ΗΠΑ. Αίτημα η μείωση των ωρών εργασίας και σύνθημα “Οχτώ ώρες δουλειά, οχτώ ώρες ανάπαυση, οχτώ ώρες ύπνο”. Διαβάστε περισσότερα “ένα νέο εργατικό Σικάγο είναι δυνατό και εφικτό….”

ΠΑΜΕ-ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ τα βρήκαν στο Εργατικό κέντρο Γιαννίνων

Ας μπούμε κατευθείαν στο ψητό. Ύστερα από ένα κρεσέντο εκλογομαγειρεμάτων και εκλογοαπατών στα σωματεία των Ιωαννίνων, όπου οι ίδιοι και οι ίδιοι και όχι μόνο εργαζόμενοι ψηφίζουν σε όλα τα σωματεία  και ύστερα  από την διαγραφή των συνταξιούχων, ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ και ΠΑΜΕ μοίρασαν τα οφίτσια τους στο ΔΣ του ΕΚΙ. Ήταν η τελευταία πράξη ενός δράματος για την κατασκευή συσχετισμών στα όργανα του Εργατικού κέντρου Ιωαννίνων, με τους εργαζόμενους απόντες από τις διαδικασίες και τα γεγονότα. Διαβάστε περισσότερα “ΠΑΜΕ-ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ τα βρήκαν στο Εργατικό κέντρο Γιαννίνων”

Κομμουνισμός και συνδικαλισμός

πρόκειται για την αναδημοσίευση  από το http://avantgarde2009.wordpress.com/2011/04/22/communism-trade-unionism-trotsky/#eee δυο υπέροχων  κειμένων του Λ. Τρότσκι για την σχέση συνδικάτων- κόμματος στην εποχή της ιμπεριαλιστικής- καπιταλιστικής παρακμής..καλό διάβασμα.

Κομμουνισμός και συνδικαλισμός, 14 Οκτωβρίου 1929, Λ. Τρότσκυ
Τα συνδικάτα στην εποχή της ιμπεριαλιστικής παρακμής, Αύγουστος 1940, Λ. Τρότσκυ

Εισαγωγή στην έκδοση της Εργατικής Εξουσίας το 1996

Με την έκδοση της μπροσούρας μας “ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ” στοχεύουμε στη θωράκιση των πρωτοπόρων αγωνιστών του εργατικού κινήματος με την πλούσια ιστορική εμπειρία της ταξικής πάλης που αποκρυσταλλώθηκε στις ιδεολογικές και πολιτικές κατακτήσεις του επαναστατικού μαρξισμού.
Το άρθρο: “Τα συνδικάτα στην εποχή της ιμπεριαλιστικής παρακμής” γράφτηκε τον Αύγουστο του 1940, λίγες μέρες πριν από την εκτέλεση του Τρότσκυ από πράκτορα της Γκε-Πε-Ου και της σταλινικής γραφειοκρατίας.
Στην ιμπεριαλιστική εποχή τα όρια για “ειρηνική διευθέτηση” των ταξικών διαφορών έχουν εξαντληθεί. Η γενικευμένη κρίση, η όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών επιβάλλει στις εθνικές αστικές τάξεις την πολιτική του ανελέητου χτυπήματος των εργατικών κατακτήσεων. Στην ιμπεριαλιστική εποχή καμία διεκδίκηση δεν μπορεί να γίνει δεκτή από τη αστική τάξη. Η νίκη ενός μεμονωμένου αγώνα δημιουργεί “κακό προηγούμενο” για το κεφάλαιο. Οι καπιταλιστές είναι υποχρεωμένοι να καταστέλλουν, γι’ αυτό το λόγο, όλους τους αγώνες.
Οι μεταρρυθμίσεις είναι αδύνατες. Μόνο με την οριστική νίκη είτε της αστικής τάξης είτε των εργατών μπορούν να λυθούν οι ταξικές διαφορές. Ο Τρότσκυ εξηγεί το μηχανισμό προσαρμογής της γραφειοκρατικής ηγεσίας των συνδικάτων στο καπιταλιστικό κράτος και -κατά συνέπεια- της προσαρμογής της πολιτικής των συνδικάτων στις επιλογές του κεφαλαίου. Διαβάστε περισσότερα “Κομμουνισμός και συνδικαλισμός”