Σκύλος που γαβγίζει, αλλά δεν δαγκώνει…

Θα είμαι λίγο κακός με το ΚΚΕ. Η αριστερόστροφη- στα λογία- στροφή του κόμματος για το 19ο συνέδριο συνδυάζεται με μια ατονία και ανομβρία στο κινηματικό επίπεδο. Και  ταυτόχρονα με ένα βαθύ και εχθρικό σεχταρισμό απέναντι σε κάθε άλλο αριστερό ρεύμα. Τα γεγονότα στα Γιάννενα(http://www.narnet.gr/articles/%CF%87%CF%85%CE%B4%CE%B1%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CF%80%CE%AF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%B1%CE%BC%CE%B5-%CE%B9%CF%89%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%AF%CE%BD%CF%89%CE%BD) είναι νομίζω η κορυφή του παγόβουνου και όχι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει ένα κανόνα κοινής δράσης και αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Διαβάστε περισσότερα “Σκύλος που γαβγίζει, αλλά δεν δαγκώνει…”

Η λάθος πορεία του ΚΚΕ- κείμενο του Νίκου Μπογίοπουλου

Πολύ σημαντικό είναι το προσυνεδριακό κείμενο του Νίκου Μπογιόπουλου   στο σημερινό κυριακάτικο Ριζοσπάστη. Τοποθετεί τα πράγματα, όπως είναι.  Κριτικάροντας το “αντικαπιταλιστικό” άλμα στο κενό, δίχως το αναγκαίο μεταβατικό πρόγραμμα. Κριτικάροντας τον βαθύ σεχταρισμό του κόμματος, των μετώπων γύρω από τον εαυτό του. Την στάση του κόμματος σε μια σειρά αυθόρμητων και λιγότερο αυθόρμητων κινητοποιήσεων και κινημάτων, το γραμμα του μπάτσου στον Δεκέμβρη του 08, πλατείες, πατάτες…

Έχω 2 όμως διαφωνίες. 1)Για το ζήτημα της εξάρτησης του ελληνικού καπιταλισμού, επιστρέφει ή επενδύει σε ξεπερασμένες, κατά ε με, σταλινοζαχαριαδικές αντιλήψεις περί εξάρτησης, ενώ η αντίληψη περί αλληλοδιαπλοκής στα πλαίσια φυσικά ενός ιεραρχικού ιμπεριαλιστικού- καπιταλιστικού πλέγματος είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα.  2) Διαφωνώ με την επικαιροποίηση του 15 συνεδρίου, με την συγκρότηση του Αντιιμπεριαλιστικού- Αντιμονοπωλιακού δημοκρατικού μετώπου έστω και με την αριστερή εκδοχή που προτείνει ο  Νίκος Μπογιόπουλος. Πρόκειται για εκδοχές μιας αριστερής διαχειριστικής πρότασης.

Η απάντηση βρίσκεται στην συγκρότηση ενός αντικαπιταλιστικού εργατικού μετώπου που θα συμπεριλαμβάνει πέρα από το κομμουνιστικό κόμμα, ένα ταξικό εργατικό κίνημα, το ενιαίο εργατικό μέτωπο της κοινής δράσης στο κίνημα και   ένα αντικαπιταλιστικό επαναστατικό μέτωπο με στόχο την επαναστατική ανατροπή και την εγκαθίδρυση μιας αντικαπιταλιστικής- εργατικής κυβέρνησης που θα βάλει στην ζωή το μεταβατικό πρόγραμμα. Ένα πρόγραμμα που θα βρίσκεται μεταξύ καταρρέοντος καπιταλισμού και του σοσιαλισμού-κομμουνισμού.  Το μεταβατικό πρόγραμμα είναι το πρόγραμμα της μεταβατικής κοινωνίας, της κοινωνίας/ αντικράτους της προλεταριακής δικτατορίας. Αυτού του αντικράτους/  κοινωνίας όπου κουμάντο θα κάνουν οι ίδιοι οι συνειδητοποιημένοι προλετάριοι και όχι η κομματική πρωτοπορία. Διαβάστε περισσότερα “Η λάθος πορεία του ΚΚΕ- κείμενο του Νίκου Μπογίοπουλου”

κριτική της κριτικής στις θέσεις του 19ού συνεδρίου του ΚΚΕ

Ακολουθεί μια σοβαρή μαρξιστικο/λενινιστική κριτική μέλους του ΚΚΕ και παλαιού φίλου.

 

Κάποιες δικές μου  παρατηρήσεις:

Συμφωνώ πως το μοντέλο «λαϊκή συμμαχία» και λαϊκές επιτροπές ελευθεριάζει, αν και ο πλέον σωστός όρος είναι αναρχίζει στο βαθμό που ακόμη και το ελευθεριακό μοντέλο εμπεριέχει μια οριζόντια δικτυακή μορφή οργάνωσης. Όχι πως το αναρχικό μοντέλο δεν έχει..για να μην παρεξηγηθώ….. στην πραγματικότητα η σχέση ΚΚΕ- «λαϊκής συμμαχίας» δεν εμπεριέχει κανενός είδους διαλεκτική..από την μια ένα κόμμα νέου τύπου, με δημοκρατικό συγκεντρωτισμό που ασθμαίνει και από την άλλη μια εξ επ΄ τούτου χύμα κατάστασης για να ελέγχεται, ….ή κάνω λάθος…!!!!!

 

Το αδρανοποίηση παραπέμπει σε κοινοβουλευτικού τύπου διαδικασίες και όχι διαδικασίες επαναστατικών ρωγμών και ανατροπών. Πηγαίνοντας την επανάσταση στο μακρύ μέλλον…. Φυσικά συμφωνώ πως τις ίδιες αυταπάτες σπέρνουν οι υποστηριχτές της εργατικής αυτοδιαχείρισης δίχως επανάσταση στο σήμερα. Το ζητούμενο κατά εμέ είναι να αρχίζουμε από τα σήμερα να παράγουμε συνολικά τους όρους της ζωής πέρα από το εμπόρευμα, κάτι που μια εργατική αυτοδιαχείριση δεν κάνει..ούτε πάλι μια κοινοβουλευτικού τύπου κατάκτηση της εξουσίας στην λογική της αδρανοποίησης το πράττει…

 

Στο ζήτημα του πολέμου  ο φίλος που εγγραφεί την κριτική στις θέσεις παίρνει μια δεξιά νομίζω θέση…. Οι θέσεις σωστά γράφουν το λενινιστικό στην ίδια μας την χώρα είναι ο εχθρός… Αυτό είναι μια θέση αρχής…. Και ειδικά αν αυτός ο πόλεμος γίνει με την Τουρκία δεν μπορούμε πάρα να μη πάρουμε αυτή την θέση…

Αυτό δεν συνεπάγεται πως δεν υπάρχουν και πόλεμοι που θα έπρεπε να υπερασπίσεις την χώρα σου. Ακόμη και αν ένας πόλεμος με την Τουρκία ξεκινήσει με ευθύνη της Τουρκίας θα πρέπει πρώτα να υπερασπίσεις τον χώρο σου και μετα να τον μετατρέψεις σε εμφύλιο… Πόσο μάλλον αν σου επιτεθούν μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις για τον χ, ψ, ζ λόγο.

 

Νομίζω πως η άρνηση για μια αριστερή, αντικαπιταλιστική, αντιιμπεριαλιστική κυβέρνηση από το ΚΚΕ είναι ένδειξη φόβου, φόβος να αναλάβει τα ιστορικά του καθήκοντα…. Συναγωνιστή Βαγγέλη από τα σήμερα υπάρχουν αυτές οι δυνάμεις….

Ακολουθεί το κείμενο…

 

Για τις Θέσεις της ΚΕ

Εκφράζοντας την πλήρη διαφωνία μου με τα τρία ντοκουμέντα, επισημαίνω τέσσερα σημεία:

 

Η Λαϊκή Συμμαχία (Λ.Σ.) αποκλείεται, με βάση όσα αναγράφονται στις θέσεις, να διαμορφώσει οργανωτικό σχήμα, οργανωτικές δομές. Εν τούτοις, η Λ.Σ. είναι, πάντα με βάση την λογική του κειμένου, το άρμα που θα οδηγήσει στην επανάσταση. Αυτή είναι ελευθεριακή αντίληψη. Η απουσία οργανωτικής δομής είτε θα οδηγήσει σε περαιτέρω συγχύσεις ανάμεσα στις δυνάμεις που συμμετέχουν στη συμμαχία, είτε στη διάλυσή της. Το «οργανωτικό» αυτό σχήμα φαίνεται ότι το υιοθετούμε συνολικά πια, αφού και για τις Λαϊκές Επιτροπές, τονίζουμε κυρίως την ατομική ευθύνη του να συμμετέχει κάποιος σε αυτές και λιγότερο ή καθόλου προσπαθούμε να φέρουμε σε αυτές μαζικούς φορείς. Τα δε κριτήρια που θέτουμε για να συμπαραταχθεί κάποιος με το ΚΚΕ ή και με τη Λ.Σ. είναι τέτοια που χαρακτηρίζουν ένα μέλος του Κόμματος και όχι κάποιον σύμμαχό του ή της Λ.Σ. Διαβάστε περισσότερα “κριτική της κριτικής στις θέσεις του 19ού συνεδρίου του ΚΚΕ”